معترضان و مخالفان در حکومت فعلی چنان مجازاتهایی را تجربه کردند که تاریخ مدرن به خود ندیده است. مجموعه اقداماتی از سوی نظام یا نیروهای نیابتی و مورد پشتیبانی آن، در حق معترصان و مخالفان انجام شده است که بیشتر شبیه انتقامگیری و ایجاد رعب و وحشت یا همان ترور حکومتی است.
این رفتار خشونتآمیزی از سوی حکومت از آغاز انقلاب ۱۳۵۷ ایران تاکنون در جریان است و باعث آسیب به بسیاری از مردم و نیز نقض حقوق اساسی بشر شدهاست. حکومت از چند جهت، متهم به نقض حقوق بشر است؛ برای نمونه این اتهامات در مورد بهاییان جنبهٔ دینی و در موارد دیگر جنبهٔ سیاسی دارد.
احکامی همچون بریدن انگشتان دست، قطع دست و پا، گردنزنی، پرتاب از بلندی، سنگسار، ترورهای سازمانیافته و حکومتی، تیرباران و اعدام فردی و گروهی…
در آغاز برچسبهای عجیب و غریب مانند جاسوس و غیره به مخالفان زده میشد تا مجازاتهای خشونت بار و شکنجهها را در حق ایشان به چشم مردم توجیه شود. اکنون دامنه برچسب زنیها به معلم و کارگر و بازنشسته هم تسری پیدا کرده است و در واقع هیچکس از این مجازاتها و تنبیهات در امان نیست.
اخیراً دستکم سه معلم را به انفصال از خدمت، تنزل از مقام و بازنشستگی اجباری محکوم کردند. آژانس خبررسانی «کردپا» نوشته است که هیأت تجدیدنظر رسیدگی به تخلفات اداری کارمندان وزارت آموزش و پرورش شعبه سه، علیرضا همتی، دبیر آموزش و پرورش آبدانان را با سابقه ۲۶ سال خدمت به دلیل «شرکت در تجمعات صنفی معلمان و همراهی با اعتراضات ۱۴۰۱» به انفصال موقت به مدت سه ماه محکوم کرده است. در این گزارش آمده است که محمدعلی پورسردار، مدیر مدرسه دوره اول متوسطه در بخش
مرکزی شهرستان آبدانان هم از سوی هیأت بدوی رسیدگی به تخلفات اداری کارمندان آموزش و پرورش استان ایلام به دلیل «حمایت از اعتراضات زن، زندگی، آزادی در فضای مجازی» به تنزل از مقام محکوم شده است. همچنین پیشتر شورای صنفی معلمان، از محکومیت لیدا اسماعیلی، فعال صنفی معلمان البرز به بازنشستگی اجباری خبر داده بود.
در یک سال گذشته بهویژه پس از جنبش ژینا که با حمایت و اعتراضات سراسری معلمان همراه شد، فشارهای امنیتی و اذیت و آزار فعالان صنفی معلمان بیش از پیش افزایش یافته است. شوراهای صنفی معلمان بارها در ماههای گذشته این نوع فشارهای امنیتی و نیز بازداشت و پروندهسازیهای امنیتی علیه معلمان را محکوم کرده است.
اتحاد بازنشستگان
etehad_bazn
