برای کنشگران صنفی، هر روز هفته شبیه روز دیگر نیست. نگاهی به رویدادهای تکرار شونده یا سلبی در روزهای مختلف نموداری از فعالیتهای شبیه اجتماعی در روزهای خاص را نشان میدهد که برای کنشگران معنادار است و با آگاهی نسبت به آن میتوانند میتوانند از برخی از اهداف مقطعی نتیجه بهتری بگیرند.
یکشنبهها روز اعتراض خیابانی است؛ کنشگران ایرانی میدانند که بیشترین شمار اعتراضات خیابانی یکشنبهها اتفاق میافتد و با این پیشبینی ممکن است تصمیم بگیرند که یکی از هفده-هجده یا بیست اعتراض یکشنبه باشند و یا از آن پرهیز کنند.
آیا پرشمار بودن اعتراضات خیابانی در یکشنبهها نقطه قوت شماست و یا گروه مطالبهگر خیابانی شما صرفا مقهور آن است؟
▫️آیا در کنار تجمع شما چند تجمع دیگر در روز یکشنبه اتفاق میافتد که شما آن را نادیده میگیرید و دیگران هم ممکن است شما را نادیده بگیرند؟ ▫️آیا با گروههای مطالبهگر موازی در روز یکنشبه برای درگیر کردن توجه عمومی جامعه رقابت میکنید و مقام مسئول طرف مطالبهگرری شما به جای نگرانی نفس راحتی میکشد که شانزده مسئول دیگر موقعیت وی را دارند؟
آیا یکشنبهها به جای رقابت با چندین گروه دیگر برای جلب توجه و همدلی عمومی، میتوانید با تاکید بر برخی مطالبات مشترک، موج بزرگتری از مطالبهگری مشترک بسازید؟ در این صورت چگونه آسیب را کاهش میدهید؟
شنبه روز سازماندهی برای یکشنبه است؛ روزهای شنبه معمولا در سکوت مطالبهگری خیابانی میگذرد و تنها گروهی که این قاعده را به هم میریزد، معمولا کادر درماناند که به دلیل طبیعت کارشان از قاعده روزهای عادی جمعههای تعطیل پیروزی نمیکنند.
جمعه تعطیل و یا روز رفتارهای جمعی وابسته به نماز جمعه است؛ در شرایطی که بیشتر مردم با تبعیت از تقویم هفتگی کاری، روز جمعه را صرفا روز تعطیل میدانند، گروههای مذهبیتر که هنوز در نماز جمعه شرکت میکنند و همچنین گروههای سازماندهی شده از سوی دولت از نماز جمعه به عنوان تریبون استفاده میکنند.
▫️آیا احیانا نمیخواهید از نمازگزاران بخواهید که به حرف شما گوش کنند؟ در این صورت انتظار چه برخوردهایی را دارید و چگونه از گروه محافظت میکنید؟
چه روزهای دیگری در هفته به نام گروههای ویژه مطالبهگر خیابانی ثبت شده است؟
▫️آیا اشتراک مطالبهگری در برخی موارد میتواند شما را به هم نزدیک کند و یا ترجیح میدهید در فضاهای موازی به مطالبهگری خیابانی ادامه بدهید؟
@davtalaborg
