چهار نامه از چهار زن به روزنامه لوموند

نامه‌ها شاهد مبارزات و امیدهای زنان ایرانی هستند

روزنامه لوموند، یکی از معتبرترین رسانه‌های فرانسه، در شماره کاغذی مورخ نهم سپتامبر، چهار نامه از نرگس محمدی، سپیده قلیان، نیلوفر بیانی و گلرخ ایرایی را منتشر کرده است. این چهار زن، همگی فعالان حقوق بشر و محیط زیست هستند که به دلایل سیاسی در زندان اوین نگهداری می‌شوند. این نامه‌ها با وجود خطرات و مشکلات زیاد، به دست لوموند رسیده است.

این نامه‌ها شاهد صدای قاطع و پرشور این زنان است که با وضعیت سخت زندان و برخوردهای خشن قضایی و امنیتی دست و پنجه نرم می‌‍کنند. آن‌ها در نامه‌های خود، به مبارزات مردم ایران برای دستیابی به دموکراسی، حقوق زنان، حق آزادی بیان و حفاظت از محیط زیست اشاره کرده‌اند.

نامه نرگس محمدی
نرگس محمدی، ۴۹ ساله فعال حقوق بشر و عضو کانون مدافعان حقوق بشر، در نامه خود اظهار داشته که صدای ترک خوردن دیوار ترس را در ایران شنیده و پایبند بودن خود به جنبش «زن، زندگی، آزادی» را تأکید کرده است. وی همچنین به تجارب شخصى خود در دوران تحصيل و فعاليت حقوقى  اشاره كرده، وى در پايان نامه خود، به خوانندگان مى‌گويد: «انتشار همین نامه نشان می‌دهد که صدای ما به اندازه کافی قوی بوده که به گوش شما برسد… ما با همدیگر پیروز خواهیم شد.»

نامه سپیده قلیان
سپیده قلیان، ۲۸ ساله فعال اجتماعی و دانشجوی دکترای روانشناسی، در نامه خود به زندگی در بند ۲۰۹ اوین و آشنایی با سسیل کوهلر، زندانی فرانسوی، اشاره کرده است. وی همچنین به اهمیت جنبش کارگری و حمایت از آن در جنبش «زن، زندگی، آزادی» پرداخته و گفته است: «امید، عزیزترین دارایی من است.»

نامه نیلوفر بیانی
نیلوفر بیانی، ۳۷ ساله پژوهشگر و فعال محیط زیست، در نامه خود به شکنجه زندانیان و اعمال فشار بر فعالان محیط زیست توسط نیروهای قضایی و امنیتی جمهوری اسلامی انتقاد کرده است. وی به ویژه به سرنوشت دکتر کاووس سید‌امامی، همکار خود که در زندان اوین به به قتل رسید، پرداخته است. وی در پايان نامه خود، از همه كسانی كه دغدغه حقوق بشر را دارند مى‌خواهد كه به فكر محيط زيست باشند.

نامه گلرخ ایرایی
گلرخ ایرایی، ۴۰ ساله هنرمند و فعال حقوق زنان، در نامه خود به تجارب شخصی خود در دوران تحصيل، همسری و مادر شدن خود پرداخته است. وی همچنین به تبعید شوهرش، عارف رحمانی، فعال حقوق بشر و عضو كانون مدافعان حقوق بشر، به شهرستان تبريز و رنج‌هاییی كه در زندگى بخاطر فعاليت‌هايش متحمل شده، اشاره كرده است. وی در پايان نامه خود، با تأكيد بر پيروزی جنبش «زن، زندگی، آزادی» مى‌گويد: «ما با هم هستيم و با هم خواهيم ماند.»

منبع DORRTV