ایران را باید از صفت استبداد بازستاند .
شعار زن،زندگی و آزادی حذف نشدنی است. اما با شعار« بازپس گیری ایران» تضاد ندارد چرا که این جنبش در صدد تصاحب عرصه عمومی است؛ مبارزه ای برای تسلط بر موقعیت و مکان است.
از این منظر ایران به عنوان خانه ای برای همه ایرانیان غصب شده. اجتماع تحقیرشدگان و زخم خوردگان برای تصاحب خانه ای است که مستاجرش خود را صاحب خانه میداند.
اجازه ندهید کلماتی مثل ایران را فرقه های سیاسی تصاحب کنند. در بحث پرگماتیک زبان ما مسأله موقعیت ارتباط را داریم. کلمه با کانتکستش در ارتباط است. چه کسی؛ کجا با چه هدفی برای چه کسی پیام میدهد. ارتباط، پیچیده است چون کلمه ای که ما تولید میکنیم توسط مخاطب متناسب با شرایطی که در آن زیست میکند تفسیر میشود. ارتباط فقط انتقال و دریافت پیام نیست. هر کلمه ای میتواند قدرتی شگرف بنا به موقعیتش داشته باشد.
نگذارید کلمه « ایران» را اقتدارگرایان تصاحب کنند. باید بر تضادها غلبه کرد: زن با مرد در تضاد نیست؛ ایران با آزادی و تکثر میتواند پیوند ناگسستنی داشته باشد. مهم این است دستگاه مداراگر شما این کلمه را چگونه دریافت و تفسیر کند. این کلمه میتواند هم نیروی آزادی دهد و هم نیروی سرکوب. پس اجازه ندهید طرفداران استبداد فعلی و قدیم این کلمه که میتواند ریسمان وحدت بخش تکثر ایرانی باشد را تصاحب کنند. به عبارتی کلمه را واگذار نکنید.
«زن، زندگی و آزادی» قرار است در ایران ساری و جاری شود، قرار است ما به صفت شهروندی مان زیست کنیم با حقوق و مسیولیتهایمان، قرار است علیه تبعیض علیه هر شهروندی به خصوص زنان باشد که به صورت ویژه تحت ستم بوده اند.
باید بر واگرایی ها غلبه کرد و همبستگی در عین تفاوتهایمان را تکثیر کرد. به همان اندازه به رسمیت شناختن تفاوتهایمان؛ به همبستگی و با هم بودن هم نیاز داریم. ایران هم ملک همین شهروندان است. هیچ آقازاده ای هیچ ژن برتری حق ویژه ندارد. نه ایران شاهان نه شیخان که ایران شهروندان.
قدرت کلمات را دست کم نگیرید. واگذاری این کلمات به هر جریان و تفکری که از هم اکنون به جای اینکه فکر کند چگونه سرکوب را از این سرزمین محو کند؛ مسأله اش این است چه کسی شکنجه کند و چه کسی شکنجه شود.؛ بسیار خطرناک و به بازتولید اقتدارگرایی منجر خواهد شد و البته به انحراف جنبش زیبای زن؛زندگی و آزادی.
زنان پیشقراول این جنبش اند و مورد حمایت میلیونها مرد. ایران را باید از صفت استبداد بازستاند و با آزادی پیوند دیرینه اش داد. توسعه را باید با دموکراسی در این سرزمین آشتی داد. فرهنگ شهروند مداری را باید تقویت کرد. ما برای همزیستی آشتی جویانه؛ به نظم دموکراتیک نیاز داریم.
تلگرام نویسنده
