بحران تورم، مسکن، بحران محیط زیست، بحران ناامیدی
در فاصله چهار روز مانده به بیست و پنجم شهریور ماه و سالگرد قتل ژینا می خواهم اشاره ای به چهار ابر بحران کنونی کشور که حاصل ۴۴ سال حکومت جمهوری اسلامی است بیندازم
نخست- بحران تورم: افسارگسیختگی تورم و لحظه ای بودن قیمت ها گمان نکنم نیازی به آوردن شاهد چندانی داشته باشد زیرا هر روز خود آن را در زندگی روزمره تجربه می کنیم.
این بحران سبب فقیر شدن مردم، کوچک شدن سفره ها، کاهش قدرت خرید قدرت و در نتیجه آن کاهش فروش و تعطیلی بازار و از کار افتادن و بی رونق شدن کسب و کارها شده به گونه ای که بسیاری بازاریان امروز حتی اندازه تامین کرایه مغازه هم درآمد ندارند. بسیاری شرکت ها و کارخانجات کوچک خصوصی باقیمانده از بین رفته و شرکت های خصولتی هم جای سودآوری هزینه بر دولت تحمیل می کنند و این به رشد بیکاری افزوده و مردم یا بیکارند یا کارشان کفاف هزینه روزانه را هم نمی دهد و حتی تعداد کسانی که توان فرستادن کودکان خود به مدرسه را ندارند روز به روز افزایش یافته و به گفته معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش یکصد و شصت هزار دانش آموز فقط در همان مقطع ابتدایی از تحصیل باز مانده اند
دوم- بحران مسکن: گفته شد در اثر تورم ایجاد شده مردم توان تامین شغل برای خود را نداشته و در صورت شاغل بودن و حتی چند شغله بودن عملا توان تامین مخارج روزانه خود را هم ندارند چه رسد به پس انداز کردن برای خرید خانه حتی مبالغ رهن و اجاره هم با سرعتی غریب چندین برابر توان پس اندازی مردم پرواز کرده اند و اینگونه است که ما با انواع بی خانمانی ها مواجه هستیم از جمله گورخوابی، کانکس خوابی، ترمینال خوابی، پشت بام خوابی و ..
سوم- بحران محیط زیست: مواجه شدن کشور با کم آبی، تخریب اراضی طبیعی و نبود برنامه کارشناسی شده و دقیق برای محیط زیست کار را به جایی رسانده که چیزی نمانده ایران تبدیل به بیابان شود و مسئله محیط زیست از آن مسائلی است که هر چه زمان می گذرد غیر قابل جبران تر می نماید
چهارم- بحران ناامیدی: مشکلات یاد شده و یاد نشده بسیاری از جمله نبود آزادی های اجتماعی و سیاسی، جو امنیتی در جامعه، پخمه سالاری و چاپلوس پروری و مهم تر از همه نبود یک برنامه قابل اعتماد و واقعی برای برون رفت از بحران های کنونی مردم را به ناامیدی رسانده و بدین گونه است که بسیاری مهاجرت کرده و بیشتری در سودای مهاجرتند، جمع کثیری به اعتیاد و بزهکاری اجتماعی پناه برده اند، تعدادی خودکشی کرده و و طیف وسیعی روزمرگی را سر می کنیم تا مرگمان برسد.
تلگرام خاطرات و روزنوشته ها
