جای معلم زندان نیست

بیانیه شورای بازنشستگان به مناسبت بازگشایی مدارس .

خبر باز خرید واخراج محمد حبیبی در اولین روز مهر ماه بار دیگر گواهیست بر سرکوب سیستماتیک معترضان و کسانی که علیه وضعیت غیر قابل تحمل کنونی به پاخاسته اند. اول مهر ماه برای دانش آموزان، معلمان و خانواده ها به یکسان آغاز نمیشود.

برای بخشهایی از جامعه امکان ادامه تحصیل اساسا منتفی شده و برای لایه مرفه یک در صدی، مدارس لاکچری صدها میلیون تومانی آغوش باز میکنند!
تبعیضات گسترده و پر دامنه در لایه لایه سیستم آموزشی ناکار آمد، بارها و بارها فریاد زده شده ولی گوش شنوایی مگر برای احضار و بازجویی معترضان وجود ندارد!

هرگوشه از این ساختار را که بنگریم با دیوار بلندی از تبعیض های طبقاتی، جنسیتی، قومیتی و دینی مواجه میشویم. آمار و ارقام نگران کننده کودکان محروم از همین تحصیلات نیم بند هم به جایی رسیده که نمایندگان مجلس و مدیران بالادستی برای حفظ کرسی‌های منحوس خود گاه گداری به آنها اشاره می‌کنند و اشک تمساح می‌ریزند.

محتوای کتابهای درسی همچنان سرشار از آموزه ها و کلیشه های جنسیتی، افسانه های غیر علمی و سیاست مغزشویی طبق آراء و فرهنگ حکومت است و با واقعیت موجود جامعه ایران و جهان فاصله ای نجومی دارد.

حق آموزش به زبان قومیتها همچنان نادیده گرفته میشود و تنها گرایش دینی معینی بشکلی تبعیض آمیز تبلیغ می‌شود .

خصوصی سازی ها و تبعات ناگزیر آن میرود که دانش آموزان را بیش از پیش درگیر تفاوت و تبعیض نماید. آمار افسردگیها و گریز از محیط اموزشی یکی از دستاوردهای این تبعیضات است.

فقر عمومی و سیاستهای آموزشی بخشی از کودکان را از مدرسه جدا و راهی خیابان کرده است.
جای معلم زندان نیست!

در سال ۱۴۰۱ معلمان، آگاه و متحد در صحنه انقلاب زن زندگی آزادی و در کنار دانش آموزان و کارگران و زنان و…  حضور داشته وشعار اتحاد و همدلی سر دادند .
رفع تمامی تبعیضات در ساختار آ.پ پایان دادن به خصوصی سازیها، آزادی بی قید و شرط همه معلمان و دیگر فعالین زندانی، برگشت به کار تمامی اخراجیان و بازنشسته شدگان پیش از موعد، تامین معیشت و درمان معلمان در حد بالاترین استاندارد جهانی و حق تحصیل رایگان و با کیفیت برای همه، از جمله مطالبات معلمان بوده و هست.