جامعه، امروز مرجعی ندارد که مورد وثوقش باشد
لازمه گوش فرا دادن جمع به مرجع شایسته اعتماد متقابل است، یعنی جامعه به فرد با نهادی گوش میدهد که به او اعتماد دارد، مرجع اجتماعی نیز باید به شنود و ایستایی جامعه به پای اهداف و آرمانهای خود اعتماد کند تا انگیزه لازم برای پویش و پذیرش مسئولیت اجتماعی را داشته باشد.
وضع امروز ایران این گونه است که جامعه اعتمادش را هم به خود و هم به نخبگان خود باخته است.
از طرفی اکثریت کسانی که میدانند مسئله ملی چیست و راه چاره چیست به دلیل مشاهده موانع بسیار پیچیده و اجتماع فروریخته و ناپایدار حاضر به ورود برای چارهاندیشی نیستند و از طرفی مردم نیز راست و دروغ را بدون ملاحظه گوینده مهر دروغ میزنند و رد میکنند.
اکنون اورژانسیترین روزگاری است که ملت ایران به انسجام و ساماندهی خود برای نجات فردایش نیاز دارد، علیرغم اجماع حداکثری بر نامطلوب و خطرناک بودن روند کنونی کشور از جامعه و ظرفیتهای آن کاری برنمیآید، تنها به این دلیل که دروغهای پرتیراژ و وعدههای نامحقق چند دهه اخیر هر گونه صداقت و مسئولیت ملی را در افق ذهن جامعه ناپدید ساخته است.
جامعه ایرانی امروز مرجعی ندارد که مورد وثوق اش باشد تا به دنبال آن یافتن راه چاره و علاج مسایل خود را پیگیری کند.
سامانه ملت فروپاشیده است، هویت ملی زیر آوار حملات ایدئولوژیک و هزینههای امت گرایی به کما رفته است، دین به تفسیر حکومتی عملا در تظاهرات و مناسک خلاصه و محدود شده است و دانش و دانشگاه در حصار نظامیگری و مداحی گرفتار شده است.
هر ایرانی اهل فهمی وظیفه دارد در حد توان از جنبهای که ممکن است از هویت ملی خویش آوار برداری یا غبار روبی کند، باید راهی به احیای ساماندهی ملی یافته شود و جز خود ایرانیان کاری از دیگران ساخته نیست!
تلگرام خاطرات و روز نوشت ها
