به تفکر تشکلگرا و اقدام همگرا نیاز است
جنبش زن ، زندگی ، آزادی اثرات اجتماعی زیادی برجای گذاشت که علاوه بر آزادیخواهی و جسارت بخشی و شکستن دیوار ترس ، در دو زمینه نمود بیشتری داشت:
۱- اثبات باور و استقامت در راه رسیدن به خواسته ها و برابری ها. با این تعبیر که اعتراض ها با خون به نا حق ریخته شده مهسا، فرزند خطه کردستان ایران ، آغاز و شعار نه – به حجاب اجباری شدت گرفت. هر چند که در ادامه ، شعارها فراتر از آن رفت، اما جامعه زنان بویژه نسل جوان ، با حمل هزینه های سنگین اسارت و پس زدن حقارت، بی محابا به زیر آسیب رفتن و از سلامت جسم خارج شدن و درد روان کشیدن و جان ها در خاک نهادن ، این شعار را با نافرمانی مدنی در صحنه عمل به اثبات رساند و همچنان در مسیر پایداری آن پای می فشارد .
۲- عاملیت تغییر رفتار جامعه و بخصوص جامعه مذکر که در یک سال اخیر بس محسوس است . شوک برخورد منجر به مرگ «گشت موسوم به ارشاد» با مهسا امینی و انزجار و خیزش عمومی نسل قربانی جهل و جبر و جور حکومت مستبد از یک سو و همگرایی جمعی زنان در نفی حجاب اجباری حتی در جماعت معتقد به حجاب و کسب هویت قابل اعتنا و اتکا و افتخار جامعه زنان از دیگر سو ، دستآوردهایی در اجتماع به جای گذاشت که جلوه هایش چشم پاکی و حمایتگری و احترام گذاری به جامعه زنان بود.
مهم آن است که این «دستآورد های » آبیاری شده با خون های پاک جوانه های مان را پاس نهیم و حافظش باشیم . نیک می دانیم که نسل های نو بویژه زنان که به این مفاهیم در مدار زندگی خود معنا بخشیدند، بهترین پاسدارند.
مهم تر آن که به ذهن سازمان یافته، تفکر تشکل گرا و اقدام همگرا نیاز است . قدرت اجتماعی کنشگری ، آنگاه تاثیر گذار است که از مسیر ارتباطات سازمان یافته ، تشکل های حرفه ای رسمی و غیر رسمی و همبستگی های اجتماعی عبور کند. تجربه این سالیان ثابت کرده است که قهرمانان عرصه های محلی و ملی و فراملی ، جسارت آمدن یارانی را به میدان می دهند، حس غرور ملی به ملت می دمند، اشک شوق بر گونه ها سرازیر می کنند ، افتخار ملی در نسل ها ثبت می کنند، فریادهای دردمندان را رسا می کنند، الگو سازی هم می کنند ، اما «تغییر اجتماعی » با کنشگری های جمعی و همبستگی های گروهی و ارتباطات تشکیلاتی و شبکه ای منجر به جنبش های اجتماعی میسر خواهد شد.
مهمترین آن که در این مسیر «دموکراسی» از کلام ، به مدد تمرین مکرر ، به عمل راه پیدا می کند. « دموکراسی چیزی به مراتب بیشتر از رویه های هیئت های قانونگذاری یا پر کردن برگه رأی است، دموکراسی فرایندی اجتماعی و نیازمند کنش جمعی تمام مردم ، بدون در نظر گرفتن مرزهای سیاسی سنتی یا شخص است . در نتیجه ، فرایند دمکراتیک سازی برای تحقق وعده هایش باید از اقدامات رسمی حکومت فراتر رود و تمامی افراد را از همه حوزه های زندگی در بر گیرد .» ( افسانه فردگرایی، کالرو )
ایران فردا
