هیچ جنگی مقدس نیست

دوران عملیات فریب، پرچم(فلسطین) تکان دادن گذشته است

محمدحسین روانبخش:

کودکی و نوجوانی ما با تقدیس جنگ گذشته است؛ با تکرار شعارهایی همچون «جنگ جنگ تا پیروزی»، با مارش پیروزی در روزهایی که نمی‌دانستیم در جبهه‌ها چه خبر است، با تشییع جنازه جوان‌هایی که شهادت‌شان را تبریک و تسلیت می‌گفتند…

سال‌ها طول کشید تا بدانیم جوان‌های‌مان گاهی برای مانور فریب قربانی شدند، بدانیم که ماه‌ها جنگیدیم تا به «یک پیروزی» دست پیدا کنیم و بعد صلح کنیم اما آن پیروزی به دست نمی‌آمد، بدانیم می‌شد جنگ را در همان سال‌های اول متوقف کرد و نکردند؛ و از همه مهم‌تر اینکه بدانیم «جنگ نمی‌تواند مقدس باشد»! این تجربه، شاید گران‌ترین تجربه‌مان بود. هر خانواده و هر کوچه جوانی را داده تا این را به دست بیاورد اما هنوز برای بسیاری از ما فاصله‌ی اندک «دفاع» و «جنگ» قابل تشخیص نیست، بخصوص که منافع بسیاری در بهم ریختن داستان و یکسان نشان دادن دفاع و جنگ است؛ آن‌هایی که برای‌شان جان انسان‌ها اهمیت چندانی ندارد و شعارهای‌شان «قربانی‌های تازه» می‌خواهد.

گره زدن سرنوشت مردم ما به هر جنگی که در منطقه می‌شود، نه دفاع است و نه مقدس. «دفاع از مظلوم» اگر شعار نباشد، معنایش فرو رفتن در جنگ یا تبعات آن نیست، آن هم جنگی که نه برنده آن مشخص است و نه تحلیل دقیقی از این وجود دارد که چه کسانی از آن نفع می‌برند و در آتش آن می‌دمند.

دوران تقدیس جنگ برای ما گذشته است، دوران عملیات فریب گذشته است، دوران به خیابان کشاندن مردم، دوران هزینه پرچم تکان دادن برای دیگران و بهره‌برداری کاسبان جنگ گذشته است؛ مردمی که زندگی آرام و بارفاه داشته باشند، می‌توانند برای دیگران دل‌بسوزانند، نه کسانی که خودشان مثل جنگ‌زده‌ها زندگی می‌کنند.

تلگرام صدای تهران