در ایران میکشد، در فلسطین مجلس عزا برپامیکند
مجتبی نجفی:
این تصویر کودک زاهدانی است که دیروز در اعتراض مسالمت آمیز مردم مبارز این شهر زخمی شد. تصویرهای دردناکی از کودکان غزه ای دیده ایم. فارغ از هر گرایش سیاسی،بی تفاوتی در برابر رنج یک کودک به معنای انسانیت زدایی از سوژه است. ملیت این کودک تغییری در صورت مسأله نمیکند. اسراییلی فلسطینی یمنی سوری یا ایرانی.
بیشتر از همه ارزشی های جمهوری اسلامی در لجنزار انسان زدایی گرفتار شده اند. وقتی کودکان سوری زیر بمبهای اسد جان می دادند،پز مقاومت میدادند اما برای کودکان یمنی اشک تمساح میریختند. برای کودک فلسطینی زاری میکنند، اما برای حفظ قدرت کودک هموطن را میکشند. یکی از چهره های رسانه ای حکومت، گلایه کرده بود چرا وقتی از رنج کودک غزه مینویسید لگدی به جمهوری اسلامی میزنید؟ پاسخ روشن است چون که باورمند به جنبش زن، زندگی و آزادی، کودک کشی را تحمل نمیکند. خاصیت رخداد همین است: میدانی است برای اندیشیدن، مقایسه و بررسی. برای همین وقتی زلزله بم شد، می پرسیدند چرا در ژاپن اینقدر تلفات کم است در ایران این همه شهروند زیر دیوارهای کاهگلی جان دادند؟«رخداد» حامل پرسشهای سهمگین است که به صورت حاکم سیلی میزند.
چگونه نظامی که خود سابقه کودک کشی در سرزمین خود دارد میتواند دادخواه کودکان در سرزمین های دیگر شود؟ اینجاست که دم خروس جمهوری اسلامی بالا میزند و مخاطب با خود میگوید هر آنچه را که در مذمت اسراییل گفتید خود عاملش بوده اید. از پرسشهای رخداد نمیشود فرار کرد. چرا میزان همدلی با فلسطین در بین مردم ایران به اندازه بسیاری کشورهای دیگر،حتی اروپایی و آمریکایی نیست؟ چون جمهوری اسلامی بازنمایی اسراییل در ایران است و گروههای مورد حمایتش نیز در یک جمود فکری گرفتار شده اند و نمیتوانند مسأله را از یک مسأله عربی اسلامی به یک مسأله انسانی تبدیل کنند.
انزجار افکار عمومی در ایران از دورویی نظام حاکم است. نظامی که از زاهدان تا تهران کودک کشی میکند و بر جنازه و اندوه کودکان دیگر سرزمینها روضه خوانی میکند. نظامی که نمیگذارد هیچ صدا و تصویری غیر از خودش آزادانه در عرصه عمومی رویت پذیر شود. برای همین ما با لشکری از حامیان شهروندزدایی شده در جمهوری اسلامی روبرو هستیم که حتی رنج کودک غزه را ابزار سرکوب کرده اند، اینها نه شهروند که چرخ دنده های سیستم سرکوبند و ناتوان از برانگیختن حس همدلی. داعیه داری جمهوری اسلامی از پرونده فلسطین یک ریاورزی کامل است. در ایران میکشد و در فلسطین مجلس عزا برای کشته شدگان برپا میکند. اما مهم این است شبیه جمهوری اسلامی نشویم. مهم این است در مبارزه با دیو، شبیه دیو نشوی. اپوزیسیون شدن آسان است انسان ماندن دشوار.
تلگرام نویسنده
