سخنان محمود عباس رئیس تشکیلات خودگران فلسطین درباره حماس در نوع خود کم سابقه است. انتقادات صریح و بی پرده ابومازن از جنگ اخیر حماس با اسرائیل بار دیگر نشان داد که هم تشکیلات خودگردان فلسطین به عنوان نماینده قانونی و مشروع مردم و هم افکار عمومی در فلسطین و به ویژه غزه همراه و همدل با این جنگ نیست.
محمود عباس در سخنان اخیر خود گفت؛ برای اولین بار است که می گویم رهبران حماس با آمبولانس از غزه فرار کردند و مردم را برای سلاخی شدن رها کردند و به آن ها تاکید می کنند که اقامت خود را در غزه حفظ کنند.
در رابطه با سخنان محمود عباس ذکر چند نکته ضروری است و نشان می دهد مشروعیت و مقبولیت حماس آنچنان که برخی ها در داخل ایران آن را بزرگ جلوه می دهند با واقعیت های جامعه فلسطینی نمی خواند:
۱- در طول سه هفته ای که از جنگ اسرائیل و گروه حماس می گذرد این دومین واکنش رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین به این جنگ تازه است. واکنشی که نشان می دهد جریان های سیاسی در فلسطین و به ویژه مردم با این جنگ همراه نیستند و به نوعی حماس را در شعله ور ساختن جنگی که جان و مال آن ها را نابود می سازد مقصر می دانند.
۲- بنا به سخنان محمود عباس از نگاه حماس منافع ملی و مردمی فلسطین و به خصوص باریکه غزه محلی از اعراب ندارد و تنها چیزی که برای این گروه مهم است حرکت و شهرت و نام حماس است و بس. حتا به قیمت نابودی کامل غزه و پاک شدن آن از صحنه گیتی!
۳- اذعان به اینکه گروه حماس از مردم غزه و اماکن مذهبی و آموزشی به عنوان سپر انسانی استفاده می کند که این خود باعث تلفات بالای انسانی و نابودی منازل و محل های غیر نظامی می شود.
تاکنون سابقه نداشته است که از داخل فلسطین مساله پنهان شدن حماس در این اماکن به ویژه در مساجد به صراحت و بدون لکنت زبان گفته شود.
۴- چگونه و با چه معیار اخلاقی و سیاسی و انسانی حماس بر شیپور جنگ می دمد اما رهبران آن با اولین بمباران و موشک های آوار شده بر غزه با آمبولانس فرار را بر قرار ترجیح می دهند؟
جنگ و ویرانی و کشته شدن و ده ها مصیبت فقط برای مردم محنت زده غزه خوب است اما برای رهبران حماس که تقدیس گر جنگ اند و آغاز گر آن بد؟
این با کدام معیار در قاموس حماس می خواند؟ باید پاسخ داد صرفا بر اساس معیار زنده ماندن حماس به قیمت نابودی مردمان غزه.
۵- و اما نکته آخر؛ باید شهامت سیاسی و اخلاقی محمود عباس را ستود که بر خلاف کف زدن برخی ها برای این جنگ در داخل و خارج فلسطین به عنوان یک رهبر منافع مردم فلسطین را قربانی حرکت های پوپولیستی قهرمان مابانه نکرد و بی هیچ واهمه ای آنچه را که باید می گفت بر زبان راند و نشان داد گفتگو و مبارزه سیاسی و مدنی و خشونت پرهیز را تنها یگانه راه دسترسی به حقوق فلسطینیان می داند.
