خشونت علیه زنان و دختران همچنان یکی از گسترده ترین و فراگیرترین موارد نقض حقوق بشر در جهان است. در سراسر جهان، حدود ۷۳۶ میلیون زن – تقریباً از هر سه نفر یک نفر – حداقل یک بار در زندگی خود قربانی خشونت فیزیکی و یا جنسی توسط پارتنر، خشونت جنسی توسط غیر پارتنر و یا هر دوی آنها شده اند.
این معضل در محیطهای مختلف از جمله محیطهای کاری و آنلاین تشدید شده و پس از همهگیری کرونا، درگیریها و تغییرات آب و هوایی تشدید هم شده است.
راه حل در پاسخ های محکم از جمله سرمایه گذاری در پیشگیری از خشونت نهفته است. با این حال، به طرز نگرانکنندهای، دادهها در مورد اینکه چند کشور متعهد به مقابله با خشونت علیه زنان و دختران هستند، بهطور قابل ملاحظهای ناچیز است.
به عنوان مثال، تنها پنج درصد از کمک های دولتی برای مبارزه با خشونت علیه زنان و دختران و کمتر از دو دهم درصد برای پیشگیری از آن صرف می شود.
ما به سرمایه گذاری بیشتر در سازمان های زنان، قوانین بهتر، تعقیب و محاکمه عاملان، خدمات بیشتر برای بازماندگان و آموزش برای مجریان قانون نیاز داریم.
روز جهانی رفع خشونت علیه زنان، نقطه آغاز کمپین UNiTE (۲۵ نوامبر تا ۱۰ دسامبر) است که شامل فعالیتهایی است که به مدت ۱۶ روز جریان دارد و در روز جهانی حقوق بشر (۱۰ دسامبر) به پایان میرسد.
این کمپین «سرمایهگذاری برای جلوگیری از خشونت علیه زنان و دختران» در سال ۲۰۲۳ از شهروندان میخواهد که نشان دهند تا چه اندازه به پایان دادن به خشونت علیه زنان و دختران اهمیت میدهند و از دولتها در سراسر جهان میخواهد تا نحوه سرمایهگذاری خود را برای پیشگیری از خشونت مبتنی بر جنسیت به اشتراک بگذارند. به جنبش جهانی با شعار NoExcuse# بپیوندید و خواستار سرمایه گذاری فوری برای جلوگیری از خشونت علیه زنان و دختران شوید.
خشونت علیه زنان و دختران به دلیل مصونیت از مجازات، سکوت، انگ و شرم ناشی از آن تا حد زیادی گزارش نمی شود. اما بطور کلی خود را در اشکال فیزیکی، جنسی و روانی نشان میدهد و شامل موارد زیر است:
- خشونت پارتنر یا شریک جنسی (سوءاستفاده، آزار روانی، تجاوز زناشویی، زن کشی)؛
- آزار و اذیت جنسی (تجاوز جنسی، اعمال جنسی اجباری، اعمال جنسی نامطلوب، سوء استفاده جنسی از کودکان، ازدواج اجباری، آزار و اذیت خیابانی، تعقیب، آزار و اذیت سایبری)؛
- قاچاق انسان (بردگی، بهره کشی جنسی)؛
- آسیب رسانی تناسلی زنان؛ و
- ازدواج کودکان.
اعلامیه منع خشونت علیه زنان، که توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۱۹۹۳ صادر شد، خشونت علیه زنان را «هر عمل خشونت آمیز مبتنی بر جنسیت که منجر به آسیب فیزیکی، جنسی یا روانی به زنان می شود، تعریف می کند. آسیب یا رنج رساندن به زنان، از جمله تهدید به اعمالی خشونتآمیز، سلب آزادی، چه در زندگی عمومی و چه در زندگی خصوصی.»
تاثیرات روانی و جنسی خشونت به زنان و دختران به زنان در همه مراحل زندگی آسیب جدی می رساند. ضعف تحصیل و آموزش در سنین کودکی بعنوان مثال نه تنها موجب سلب حق آموزش همگانی و حق تحصیل برای دختران است، بلکه موجب ایجاد محدودیت در تحصیلات بالاتر و درنهایت کاهش میزان موفقیت در بازار کار می شود.
اگرچه خشونت مبتنی بر جنسیت می تواند در همه جا و برای هر کسی اتفاق بیفتد، اما برخی از زنان و دختران به ویژه آسیب پذیرتر هستند. برای مثال، دختران جوان و زنان مسن، زنانی که به عنوان همجنسگرا، دوجنسیتی، تراجنسیتی یا اینترجنسی شناخته می شوند، همچنین مهاجران و پناهندگان، زنان بومی و اقلیت های قومی، زنان و کودکانی که دارای معلولیت هستند و یا کسانی که با بحران های انسانی روبرو هستند.
خشونت علیه زنان همچنان مانعی برای دستیابی به برابری، توسعه، صلح و تحقق حقوق بشر زنان و دختران است. بطور خلاصه اهداف توسعه پایدار محقق نخواهد شد، اگر خشونت به زنان و دختران پایان نیابد.
منبع: https://www.un.org/en/observances/ending-violence-against-women-day
