روز ۲۵ نوامبر روز جهانی منع خشونت علیه زنان است. ابتدا نگاهی بیندازیم به آمارهای جهانی که به اندازه کافی تکان دهنده هستند:
- از هر سه زن و دختر، یک نفر در زندگی خود خشونت روانی یا جنسی را تجربه میکند که اغلب توسط شریک زندگی و یا آشنایان نزدیک خود انجام میشود.
- در سال ۲۰۲۱، حدود ۴۵۰۰۰ زن و دختر در سراسر جهان توسط شریک جنسی خود یا سایر اعضای خانواده کشته شدند. این بدان معناست که به طور متوسط هر ساعت بیش از پنج زن یا دختر توسط یکی از اعضای خانواده خود کشته می شوند.
- در حالی که ۵۶ درصد از تمام قتل های زنان توسط شرکای جنسی یا سایر اعضای خانواده انجام می شود، تنها ۱۱ درصد از کل قتل های مردانه در حوزه خصوصی انجام می شود.
- تنها ۵۲ درصد از زنان در انتخاب شریک زندگی، نوع روابط (جنسی)، استفاده از روش های پیشگیری از بارداری و دسترسی به مراقبت های بهداشتی حق انتخاب دارند.
- در سراسر جهان، تقریباً ۷۵۰ میلیون زن و دختر قبل از ۱۸ سالگی ازدواج می کنند.
- ۷۱ درصد قاچاق انسان شامل زنان (و اغلب دختران جوان) می شود. در میان اینها از هر چهار نفر، سه نفر مورد بهره کشی جنسی قرار میگیرند.
در کشور ایران تحت حکومت زن ستیز جمهوری اسلامی تلاش برای جمع آوری چنین آمارهایی ناممکن است. و اگر هم اخباری باشد، بسیار سری و محرمانه تلقی میشوند و گزارشگران این حیطه مورد تعقیب قرار می گیرند.
در جمهوری اسلامی علاوه بر ناهنجاری ها و آسیب های اجتماعی گوناگون مانند فقر اقتصادی، فرهنگ مذهبی و سنت های عقب افتاده زن ستیز، این حکومت است که نه تنها با این آسیب ها مقابله نمی کند که با قوانین زن ستیز خود فضای مناسب را برای ارعاب زنان و دختران فراهم می کند.
در طول ۴۴ سال گذشته حکومت اسلامی از هیچ تلاشی برای سرکوب زنان فروگذار نکرده است. از جنبش مهسا (ژینا) به این طرف این سرکوب و دشمنی ساختارمند با زنان و دختران آشکار تر شده و به چشم افکار جهانی هم آمده است.
در کشورهای گوناگون به مناسبت ۲۵ نوامبر برنامه هایی را برگزار می کنند و از جمله مراکز رسمی را به رنگ نارنجی در می آورند. رنگ نارنجی نشان رنگ آسمان هنگام طلوع خورشید است. امید اینکه این شب تار در ایران نیز به پایان برسد و ما روز جدیدی را شاهد باشیم که دیگر خشونت علیه زنان وجود نداشته باشد.
