با هیچ متر و معیار انسانیای، نمیتونید رفتار تبعیضآمیز رسانههایی که بودجه میگیرند تا صدای مردم ایران باشند در قبال زندانیان سیاسی مختلف رو توجیه کنید.
شرافت انسانی اجازه نمیده مهر تایید بزنید به رفتار کسانی که دهها بار در همین چند هفتهی گذشته نام کسی مثل خانم نرگس محمدی رو آوردن و هنوز هم جستجوی نام کسی مثل هانی شهبازی بعد از چهار سال تو صفحاتشون بینتیجه میمونه.
شما فعالین و خبرنگاران، چطور ادعا میکنید صدای مردم ایران هستید وقتی بودجهی خبرنگاری و حقوق بشری میگیرید و به کوچکترین وظایفتون هم عمل نمیکنید؟
شرایط زندانیان گمنام سیاسی در زندانهای جمهوریاسلامی آنقدر عذابآور و دردناکه که شرمساری بهمون اجازه نمیده حتی از انفرادی برادرم وحید و حبس خواهرم الهام بنویسیم و با اینحال، رسانهها و تریبونهای اصلی خارج از ایران، مدام درحال تبلیغ برای اشخاص مشخصی هستن بدون اینکه لحظهای به این فکر کنن که چه جانهای عزیزی در گمنامی و سکوت دارن از دست میرن.
