آنچه در آبان ماه گذشت؛
گروههای معترض و مهمترین مطالبات آنها
مهمترین کنشهای صنفی آبان ماه را کارگران رسمی و ارکان ثالث پالایشگاهها، سکوها و پایانههای نفت و گاز درراستای پیگیری مطالبات خود برگزار کردهاند. اعتراضات این گروه از کارگران که از ابتدای مهر ماه ۱۴۰۲ با شیب صعودی و گاه به صورت همه روزه انجام شده در آبان ماه گستردگی بیشتری را تجربه کرد. معترضان که عمدتا کارکنان رسمی واحدهای نفتی هستند، خواستار حذف کامل سقفحقوق و پرداخت دستمزد و بر اساس قوانین استخدامی هستند. اعتراض آنها به تقسیمبندی صورت گرفته از سوی وزارت نفت برای پرداخت حقوق و دستمزد بر اساس سطوح مختلف شغلی است. معترضان میگویند، عواقب این تعیین سقف بیشتر متوجه کارکنان با درآمد متوسط یا پایینتر میشود که دلخوش به افزایش حقوق در سالهای پایانی خدمت خود هستند.
اعتراضات کارگران و کارکنان نفت اما با طرح موضوع ادغام صندوق بازنشستگی نفت با صندوق بازنشستگی کشوری وارد فاز تازهتری هم شد. به دنبال پیشنهاد وزیر کار، تعاون و رفاه اجتماعی برای تجمیع صندوقهای بازنشستگی و دولتی شدن هیات امنای صندوق بازنشستگی نفت، اعتراضها به این موضوع بالا گرفت و بازنشستگان نفت در اعتراض به این تصمیم در مقابل صندوقهای نفت درچندین شهر کشور و در تهران در مقابل مجلس ایران تجمع کردند. حتی کار به جایی رسید که بیش از ۱۵ هزار و ۶۰۰ نفر از بازنشستگان و شاغلان صنعت نفت در نامهای خطاب به روسای سه قوه، وزیر نفت و هیات امنای صندوقهای بازنشستگی صنعت نفت با امضای یک کارزار اینترنتی نسبت به ادغام تجمیع، ادغام یا هر عنوان مشابه برای صندوقهای بازنشستگی نفت در سایر صندوقها اعتراض کردند. در این کارزار مجازی آمده بود که « صندوقهای بازنشستگی، پسانداز و رفاه کارکنان صنعت نفت با قدمتی هفتاد ساله و لحاظ کسوراتی به میزان ۲۵ درصد از حقوق هر شاغل در زمان اشتغال، بدون کمک از هیچگونه ردیف بودجهای از سازمان برنامه و بودجه دولتی تشکیل و مطابق مندرجات منطقی و حقوقی در متن اساسنامه، به عنوان نهادی با شاکلهای مستقل و متعلق به اعضای مشارکت صندوقها مشتمل بر بیش از (۷۴۹۱۲ هزار شاغل و ۹۷۳۶۰ هزار بازنشسته)، به شرکت ملی نفت ایران سپرده تا بر اساس مقررات و قوانین خاص خود اداره شود.»
ادامه مطلب را در گزارش داوطلب (https://davtalab.org/2023/2846/) بخوانید.
