فساد چای دبش یک فساد معمولی نیست، یک رسوایی بزرگ سیاسی است. اغراق نیست اگر گفته شود بعد از ماجرای مک فارلین (مذاکره مخفیانه و مستقیم با آمریکاییها)، این بزرگترین رسوایی و پنهانکاری سیاسی نظام ولایی در ایران است
رقم این فساد که گفته میشود دو و سه دهم میلیارد دلار است، نصف میزان ارزی است که حاکمان ج.ا با کلی مذاکره و تبادل گروگان و… با آمریکاییها، توانستند از کره جنوبی به قطر منتقل کنند تا بتوانند تحت نظارت از آن استفاده کنند!
اصلا معلوم نیست این مبلغ چه شده و برای کجا هزینه یا منظور شده است؟ برای بیت، انتخابات آینده، جبهه مقاومت، صنایع هستهای و موشکی…؟ افکار عمومی و اهالی رسانه در این مورد باید بیشتر دنبال مال دزدی برویم تا خود دزدها!
این ارقام سرسام آور، رازآلود و پنهان شده در حالی است دولت میگوید ما برای افزایش حقوق بازنشستگان، کارگران، معلمان و دیگر کارمندان پول نداریم و افزایش حقوق در نظر گرفته شدهی روی کاغذ برای آنها، خیلی کمتر از نرخ تورم است.
ابعاد مالی این رسوایی بسیار شگفتانگیز است. تا آنجا که آدم فکر میکند نکند در عددهای اعلام شده اشتباهی پیش آمده است! رقم ها به ریال نیست به دلار است، آن هم نه میلیون دلار بلکه میلیارد دلار!
رقم اعلام شده در این مورد اصلا بیانگر یک فساد معمولی نیست که مثلا فردی اختلاسی کرده و اموالش را به کانادا منتقل کرده تا خود یا خانوادهاش در آنجا راحت زندگی کنند و خوش بگذرانند، خیلی خیلی بالاتر از این حرفهاست.
در این فساد پای نهادهای متعددی در میان است: بانک مرکزی، سازمان غذا و دارو (وابسته به وزارت بهداشت)، گمرک ایران (وابسته به وزارت اقتصاد)، سازمان استاندارد (زیر نظر رئیس جمهور) و… .
ظاهرا از یک طرف ارز دولتی دریافتی را در بازار داخلی فروختهاند و از طرف دیگر چای کهنه شده داخلی را به قیمت یک و نیم دلار به کنیا صادر کردهاند و در آنجا چای درجه دوم کنیا را (به جای چای درجه یک و گران هندی)، با همان چای کهنه مخلوط کرده و با قیمت یازده و نیم دلار دوباره وارد کشور کردهاند! این تازه ظاهر مسئله است. مسئله مهمتر پشت صحنههای ماجرا و محل خرج درآمد هنگفت حاصل از این فساد است.
یادمان نرفته در دولتِ هنوز کاملا یکدست نشدهی حسن روحانی، قاسم سلیمانی از پرویز فتاح رئیس وقت بنیاد مستضعفان تقاضای فراقانونیِ مالی برای پرداختن حقوق فاطمیونِ تحت امرش را کرده بود.
این که رئیسی به وزیر جهاد و کشاورزیاش قبل از استیضاح میگوید خودش استعفا بدهد و کنار برود به خاطر این است که سر این راز باز نشود.
یکی از دلایل مهم یکدست و خالص سازی قدرت، تلاش برای پنهان نگهداشتن همین فسادهای بزرگ اقتصادی با پشت صحنهها و رازهای پنهان سیاسی در باره محل خرج درآمدهایش است.
منبع: #تحلیل_زمانه
