هر چند کوچک اما مهم بود. دیروز گوشه ای از دربی تهران برای نخستین بار به زنان اختصاص یافت. آیندگان متحیر خواهند شد از یادآوری یک مسیر دشوار در دوران قرون وسطایی ایران که فسادهایی از جنس «چای دبش» در رگهای حاکمیت، مثل خون جاری است، اما سهم زنان ایرانی بعد از این همه هزینه گزاف و فشار فیفا، گوشه ای کوچک از ورزشگاه است. این در حالی است که نه تنها ورزشگاه که همه ایران به مثابه خانه شهروندان است.
خانه ما را مستاجر به زور تسخیر کرده.« ایران به مثابه خانه» دهه هاست که از ایرانیان دریغ شده. ورزشگاه دریغ شده برای زنان، تنها گوشه ای کوچک از این روایت غصب است.
اگر چه این حضور کوچک بود و نتیجه آمیزه ای از مقاومت زنان ایرانی در چند دهه اخیر برای تصاحب صندلی های غصب شده و فشار فیفا بود، اما یک گام مهم دیگر برای خرد کردن استخوانهای تمامیت خواهی حاکمیتی مردسالار و زن ستیز شد. گام به گام اما پیوسته و متنوع؛ از ورزشگاه تا خیابان تا مترو و کافه و میدان، هر جا که شهری باشد و شهروندی.
در روایت های دیروز، خانمی میگفت « دربی حق ماست». نه تنها دربی و نه تنها حضور آزاد و نه سهمیه ای در ورزشگاه حق شهروندان است، که حق های متنوعی از آن شهروندان است: حق انتخاب کردن و انتخاب شدن، حق تجمع و اعتراض آزاد،حق مشارکت در اداره کشور، حق سبک زندگی دلخواه و در یک گفتمان فراگیر، حق «شناسایی» شهروند یعنی زیستن آزادانه شهروند آنگونه که هست.
در کوران جنبش «زن، زندگی، آزادی»، بر دیواری نوشته شده بود « این خاک مال مردم است نه حاکمان». در امتداد این دیوار نوشته، دربی،ورزشگاه و هر جا که امکان رویت پذیری باشد و « من » در حضور « دیگری» تعریف و تکمیل شود، مال شهروند است.
دیروز در حالی که تمثال های بزرگ رهبران جمهوری اسلامی بر فراز ورزشگاه آزادی، دیکتاتوری را بازنمایی می کرد، در گوشه ای کوچک، صدا و تصویر زن ایرانی، مساعی شهروند ایرانی برای شکستن حصارهای دیکتاتوری را بازنمایی می کرد، صدا و تصویری که گویی یادآوری « سحر خدایاری» ملقب به «دختر آبی» بود که اگر نمیسوخت امروز شاید صاحب یکی از صندلی های ورزشگاه بود. سوختن اعتراضی او، نمادی از مسیر سراسر از زخم شهروند ایرانی برای استیفای حقوق خود است. « دربی مال ماست» یعنی اینکه ایران مال ماست، آزادی حق ماست،زندگی حق ماست؛ ایرانی عاری از دیکتاتوری،شهروند مدار به عنوان افقی پیش برنده که در آن نه این گوشه کوچک که همه ورزشگاه زیر پای زنان است و نه تنها این ورزشگاه که همه ایران برای ایرانیان است.
تلگرام نویسنده
