فضاهای شهری علیه تمامیّت‌خواهی

حمایت های مردمی از صادق بوقی، شهروندی که تنها جرمش رقصیدن و شادی در عرصه عمومی بود، فراتر از مساله شخص اوست.
رقص های اعتراضی جامعه ایران نشان دادند که در قلب سرکوب، مای معترض ایرانی منتظر فرصت است تا همبستگی شهروندی اش را نمایش دهد.

این موضوع، نشان می دهد تا چه میزان ناخودآگاه جمعی ایرانیان معترض، آماده تداوم کنش های اعتراضی و استفاده از فضاهای حداقلی شهری است.

اهمیت رقص‌هایی که در اماکن عمومی مشاهده شدند و در شبکه های اجتماعی بازتاب یافتند، در این گزاره مهم است که جامعه معترض ایرانی از هر فرصتی برای لوث کردن سیستم سرکوب استفاده میکند. به عبارتی از طریق همین فضاهای شهری است که به سیستم سرکوب پیام میدهد می رقصم و در برابرت، ایستادگی میکنم.

این همان تکثیر کنش هایی است که در صورت تداوم، سیستم امنیتی را فرسوده و خسته خواهد کرد.

@paarandiran