با اعلام آمار ازدواج کودکان در ۹ ماهه اول سال ۱۴۰۱، بحث درباره این آسیب اجتماعی مجددا در رسانهها و شبکههای اجتماعی مطرح شد. مطرح شدن موضوع کودکهمسری فرصتی برای پرداختن به یکی از اشکال کار پنهان کودک یعنی کار خانگی هم هست.
کودکان، عمدتا کودکان دختر، بعد از ازدواج ناچارند تا به امور خانه رسیدگی کنند که کار تمام وقت، بدون استراحت، بدون مزد، پنهان از نظارت و در اغلب موارد غیرمتناسب با توانایی و ویژگیهای کودکان است. البته منظور از تناسب با ویژگیهای کودک، تنها کار کودک بعد از سن ۱۵ سالگی است که طبق قانون و تحت شرایطی مجاز دانسته شده است.
کار خانگی، مجموعهای از فعالیت از نظافت گرفته تا خرید، آشپزی و سایر فعالیتهای مرتبط با هر کدام از آنها را شامل میشود. کودکان دختر عمدتا مدت کوتاهی بعد از ازدواج حامله شده و ناچارند نقش کودک-مادری را نیز به عهده بگیرند. علاوه بر تجاوز تلقی شدن عمل جنسی با کودک از منظر حقوقی، و به جز آسیبهای جسمی و روانیِ حاملگی و وضع حمل برای کودکان که میتواند به مرگ آنها نیز منجر شود، مادر شدن کودکان دختر از منظر کار کودک نیز قابل بحث است.
کودکان ناچار میشوند تا مجموعهای از وظایف مرتبط با نگهداری و تربیت کودک تازه متولد شده را نیز به عهده بگیرند. این وظایف که با بزرگ شدن فرزند، متنوع و گاه سختتر میشود، تا زمان قرار داشتن کودک-مادر در سن کودکی، یعنی زیر ۱۸ سالگی، به عنوان نقض حقوق کودک در قالب کار کودک طبقهبندی میشوند.
همچنین حمل بار سنگین، کار با وسایل خطرناک مانند لوازم شستوشو، وسایل برنده و وسایل پخت و پز، کودک را به دلیل ناتوانیهای جسمی، ناآگاهی و نداشتن احتمالی سواد کافی، در معرض آسیبهای جدی مانند خطر مسمومیت، جراحت، سوختگی و انواع بیماریهای جسمی کوتاه و بلندمدت قرار میدهد. از منظر حقوقی، این کارها به عنوان اشکال کار سخت نیز که به صراحت و برای تمام کودکان ممنوع شدهاند، طبقهبندی میشوند.
@Zane_Ruz_Channel
