کانال سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه با انتشار خاطره اولین و بزرگترین اعتصاب رانندگان و دیگر کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه پس از انقلاب ۵۷ در تاریخ ۴دی ۱۳۸۴، این رویداد را آغاز راهی دانست که تا امروز ادامه یافته است. این مطلب به قلم یکی از اعضای هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد و از شرکتکنندگان و سازماندهندگان اعتصاب ۴ دی ۱۳۸۴ نوشته شده است.
«اعتصاب از اولین ساعات کاری صبح چهارم دی ۸۴ درتمامی مناطق شروع شد و بعد از ۲۴ ساعت با وساطت شهردار وقت تهران اتمام یافت، و اما مبارزه و تلاش ما هیچوقت پایان نیافت و از آن تاریخ شهردار تهران بطور مکرر مدیریت شرکت واحد را تعویض نمود تا کارگران هیچوقت نتوانند به حقوق حقه خود برسند.
در آن دوره همکاران ما با آگاهی یافتن نسبت به حقوق خود توانستند تا سال ۹۰ بخشی از مطالبات خود را بدست بیاورند، مانند طبقهبندی یا رتبهبندی و لباس کار و شیر وکیک …، و حتی بسیاری از کارگرانی که۴ و یا ۵ سال از طرف کارفرما معلق از کار بودن تمامی مزایا را به طور یکجا دریافت کردند.»
متاسفانه از سال ۹۰ تا به امروز همکاران برای دستیابی به مزایا چالشهای بسیاری داشته اند و به دلیل جو خفقان و سرکوب نتوانستند مجمع عمومی برای تشکل مستقل خود تشکیل دهند. حاکمیت درایران ازتشکلات مستقل کارگری و هرگونه تشکل مستقل بیزار است و هیچوقت اجازه نمی دهد سندیکاها و شوراهای مستقل جهت احقاق حقوق مردم درجامعه وجود داشته باشد.
سندیکای کارگران شرکت واحد در تمام این سالها باوجود سرکوب و ضرب و شتم و اخراج و حبس بسیاری از اعضای فعال خود، کماکان در دفاع از حقوق حقه خود و همکاران کوتاهی نکرده است. لیست طولانیای از اعضای سندیکا در این سالها بازداشت و اذیت و آزار شدند و مورد تهدید و تعقیب قرار گرفتند و از سال گذشته فعالان سختکوش سندیکا، آقایان رضوی و شهابی و سعیدی، با اتهامهای واهی و به ناحق در حبس به سر میبرند.»
نویسنده این مطلب تاکید کرده است که دولت ایران عضو سازمان بینالمللی کار است و از امضاکنندکان بسیاری از مقاولهنامههای مربوط به قوانین کار وحقوق کارگری است. دولت موظف است اساسنامه و موازین سازمان بین المللی کار را رعایت کند.» و در پایان افزوده است: « این که در تمام این سالها همیشه شاهد بازداشت و تعقیب و حبس و پروندهسازی علیه فعالان کارگری و دیگر فعالان صنفی از جمله معلمان بودهایم فقط گواه دیگریست مبنی بر کارگرستیز بودن حاکمیت و در عین حال اهمیت تشکل مستقل کارگری.»
نویسنده در پایان افزوده است: «اعتصاب دی ۱۳۸۴ نشان داد که اتحاد و تشکل برای ما کارگران حیاتیست.»
توضیح تصویر: شمایی از اعتصاب و تجمع سهروزه رانندگان شرکت واحد اتوبوسرانی تهران در ۲۶ تا ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۱ هفده سال پس از بزرگترین اعتصاب کارکنان شرکت واحد.
@davtalaborg
