مهرنوش موسوی
کشتار مردم در کرمان باید بدون اما و اگر محکوم بشود. حتی اگر مردمی هستند که برای مراسم حکومتی آنها را به ان محل کشانده اند. تروریسم خوب و تروریسم بد نداریم. این شیوه تفکر، که دست راستی است و امثال علی کریمی اکنون به طرز ناشایست و منزجر کننده ای برای ان سوت و کف میزنند، متعلق به خود تفکر عقیدتی شیعه و حکومت ان در ایران است. دقیقن با همین تفکر تروریسم حماس در جنبش اسلامی قابل قبول است چون تروریسم ملت ستم دیده است. ما تروریسم خوب و بد نمی شناسیم. کشتار مردم بیدفاع، کشتار فله ای، جنایتی که در ان مردم سپر انسانی هستند قتل عام برنامه ریزی شده است.
به تدریج که فکت های مربوط به دست داشتن خود جمهوری اسلامی در قتل عام کرمان که بی شباهت با کیس شاهچراغ نیست روشن شود، این عده که امروز شادی میکنند رسوای خاص و عام خواهند بود. اما حتی اگر اسرائیل، یا حتی داعش یا بخشی از خود سپاه در این جنایت دست داشته باشند، چه فرقی میکند؟ ما خواهان این نیستیم که حتی هواداران جمهوری اسلامی قتل عام شوند. از مردم عادی که بگذرید، حتی مقامات جمهوری اسلامی را ما پشت بام مدرسه رفاه نمی بریم. خرکش نمی کنیم. اعدام نمی کنیم. اجازه میدهیم که دادگاهی شوند. مانند دادگاه نورنبرگ و دادگاه ایشمن از وکیل برخوردار باشند. علت اینکه نمی کشیم سوسول بودنمان نیست. علتش این نیست که نفرت و خشممان ته کشیده است. علتش این است که چون خشت اول نهاد معمار کج تا ثریا میرود دیوار کج!
ما یا جنبشی در ایران هستیم که پرچم انسانگرایی و زن، زندگی و ازادی دستمان هست، یا با اولین خونهایی که خودمان ریختیم، طولی نخواهد کشید که آن کسی که قدرت را بگیرد، خون خود ماها را خواهد ریخت. در این یکسال اخیر ما دو تا جنبش در ایران داریم. یکی مثل علی کریمی، پرویز ثابتی، یاسمین پهلوی، شاهین نجفی و مابقی برای بالا بردن عیار خشونت تلاش میکنند. ساواک را عادی جلوه دادند. شکنجه را عادی جلوه دادند. مستند ساز پرویز ثابتی گردنش را راست کرد و جلو میلیونها نفر بیننده گفت مگه چیه؟ آمریکا هم گوانتانامو داره! شاهین نجفی بعد از مستند پرویز ثابتی رسپی کشتارها و شکنجه های بعدی را نوشت!
یا اینکه درست نقطه مقابل این جنبش، جنبش ما و مردم ایران است که برای انداختن و سرنگونی جمهوری اسلامی تن به افق های سیاه دست راستی و خشونت طلبانه و ضد انسانی نمی دهد. هر کسی گفته هدف وسیله را توجیه میکند، بلانسبت گوه خورده است. امروز اگر من و شما بر اجساد قربانیان کرمان برقصیم وای به حال فردایمان! دیگر برای دور بعدی خشونت هیچی جلودارمان نیست. اینکه ما دو تا جنبش و دو تا رویکرد در جامعه ایران داریم اتفاقی نیست. اینکه شعار ما زندگی بود به جای مرگ! زن بود و آزادی بود به جای میهن! هیچ یک اتفاقی نیست. بستر عقیدتی ما با اینها فرق دارد.
ما میخواهیم بر ویرانه های این حکومت زندگی بسازیم. صلح به ارمغان بیاوریم. تقدس حق حیات باعث میشود که ما حتی مخالف کشتار حیوانات باشیم چه رسد به انسان. ما جمهوری اسلامی را به روش خودمان، با افق خودمان سرنگون میکنیم نه با روش های خشونت طلبانه و تروریستی پنهان و ساواکی.
ما به خاطر خودمان، به خاطر انسانیت و افق آینده ایران بر قتل عام کرمان نمی رقصیم. مسببش هر کسی میخواهد باشد و قربانیانش هر کسی میخواهند باشند. یک جمعیت بی شکل و بی هویتی که هنوز هم هیچ کس نمیداند همه آنها چه کسانی بودند. اتفاقن در همچون ایستگاه هایی باید مرز بکشید. کنار ما بایستید به جای کنار آنها!
فیسبوک نویسنده
