مهدی زمانی
در پاسخ به پرسش های ایران فردا
چرا اساسا اعدام در ایران از مسئله ی حقوقی به مسئله ای سیاسی تبدیل شده است؟
می دانیم که اساسا با اعدام و سلب حیات از افراد هیچ امکانی برای اصلاح گشوده باقی نمی ماند. به نظر، در این وضعیت بحرانی نیز که حجم عظیمی از فشارها بر گرده مردم تحمیل شده است و این موضوع بیش از پیش، ضرورت اصلاح ساختار را پیش روی مردم گشوده است، حاکمیت با تبدیل اعدام به یک ابزار و سلاح مخرب سیاسی و استفاده با دلیل و بی دلیل از آن علیه شهروندان، قصد بیان این مطلب را دارد که هیچ اصلاحی چه اکنون و چه در آینده در کار نیست و سرکوب همچنان دستور کار اصلی متولیان ساختار استبدادی علیه شهروندان اصلاح خواه و طالبان تعییر و تحول خواهد بود.
تداوم اعدام های سیاسی چه تاثیری بر جامعه جنبشی ایران و نیز نوع کنشگری فعالان سیاسی خواهد گذاشت؟
اساسا عدم درک ضرورت امر اصلاح از خصیصه های برجسته ساختارهای استبدادی است. اینگونه ساختارها تا لحظه آخر حیات شان از تمام ابزارها و امکانهای موجود از جمله اعدام جهت ایجاد مانع در مسیر اصلاح خواهی و تغییر خواهی جامعه بهره می برند. با این حال تجربه تاریخی در جوامع مختلف نشان داده است که اگر جامعه ای ضرورت تغییر و اصلاح را درک کرده باشد، دسیسه هیچ مدعی ولایت بر مردم نمی تواند برای مدتی طولانی امر مانع زایی را پیش برده و عاقبت مسیر نجات ملت هموار می شود.
