جهنم بیگاری در پتروشمی جم یک نمونه از محدودیت آزادی تشکلهاست که کارگران نمیدانند از دست رفتن کدام حقشان را اول باید پیگیری کنند و کارفرما برای تبدیل وضعیت کارگران، آنان را سالها سر میدواند چرا که میتواند!
۱۵۳ کارگر روزمزد «حداقل بگیرِ» پتروشیمی جم، به جای تشکلیابی فقط میخواهند تبدیل وضعیت شوند. وضعیت فعلی آنان از این قرار است:
سالها کار بدون چشمانداز بازنشستگی، زندگی در کانکس در عسلویه به دور از خانواده، قراردادهای یکماهه با پرداخت دستمزد نامنظم، بدون اضافه کاری، تعطیل کاری سنوات و عیدی
ایلنا به نقل از یک کارگر روزمزد پتروشیمی جم نوشت که ۱۵۳ کارگر روزمزدی پتروشیمی جم با ۴ تا ۹ سال سابقه کار، بدون اضافهکاری، تعطیل کاری سنوات و عیدی با حداقلها با ۴ تا ۹ سال سابقه کار در پایینترین ردهی شغلی پتروشیمی جم مشغول به کارند.
آنها که با قراردادهای یک ماهه یک شرکت تامین نیرو با شرح وظایف یکسان و سابقه کار مستمر بدلیلعدم تبدیل وضعیت، از امتیازات برابر با همکاران قراردادی و رسمی محرومند و با وجود سالها خدمت در بخش خدمات شرکت، از حق اضافهکاری، تعطیل کاری، پاداش بهرهوری، اجرای طرح طبقهبندی و حتی عیدی و سنوات پایان سال محرومند.
او گفت: «سالهاست علارغم وعدهای بسیار مدیران منتظر تبدیل وضعیت شغلی هستیم اما هنوزمحقق نشده واین موضوع انگیزه کار و زندگی را از ما گرفته است.»
به گفتهی وی، کار روزمزدی و حجمی معنایی جز بیگاری ندارد؛ در پتروشیمی کارگرانی روز مزدی هستند که سالها به همین روال کار کردهاند و به بازنشستگی نرسیده اند.
طبق اظهارات این کارکر روزمزدی؛ قرار بود مرداد ماه امسال تبدیل وضعیت شویم که به بهمن ماه جاری موکول شد اخیرا هم با پیگیری دوباره کارگران وعده تبدل وضعیت ظاهرا به سال بعد موکول شده است. ؛ سوال ما این است که مگر ما کارگر پتروشیمی نیستیم، چرا بخاطر روز مزدی بودن از تمام مزایا ما را محروم کردهاند.
به گفته وی، در حالی مدیران پتروشیمی جم به در خواست کارگران پاسخ روشنی نمیدهند؛ که اکثریت ما به دور از خانوادهایمان در کمپ وکانکسهای فاقد امکانات زندگی میکنیم.
تلگرام داوطلب
