در بهمن ماه ۱۴۰۲، بیش از ۱۵۰ تجمع و اعتصاب کارگری دست کم در ۳۰ شهر کشور به ثبت رسیده است. در این بین بازنشستگان مخابرات با بیش از ۶۰، بازنشستگان تامین اجتماعی، صندوق بازنشستگی کشوری و بازنشستگان صنایع فولاد با بیش از ۳۰، کارگران نفت،گاز و پتروشیمی با ۲۰ و پرستاران با برگزاری دست کم ۱۲ تجمع، بیشترین تعداد تجمعات کارگری را در یک ماه گذشته سامان دادهاند. این اعتراضات عمدتا در محیط کار، مقابل ادارات و نهادهای دولتی و حاکمیتی بویژه «نهاد ریاست جمهوری» و «شورای نگهبان» برگزار شده است. در عین حال در سطح بازنشستگان اغلب اعتراضات به صورت همزمان و سراسری صورت گرفته و در ارتباط با گروههایی چون پرستاران در برخی بیمارستانها و کارگران شرکتهای نفت، گاز و پتروشیمی به صورت پراکنده در برخی پالایشگاهها و سکوهای نفتی در جریان بوده است.
با این توضیحات؛ مهمترین مطالبات مطرح شده از سوی مزدبگیران در اعتراضات برگزار شده در بهمن ماه عبارتند از؛
اعتراض به تعیین سقف حقوق (در خصوص کارگران مناطق نفتی)
اعتراض به تداوم فعالیت پیمانکاران
اعتراض به دستمزدها و مستمریهای زیر خط فقر و فقدان خدمات درمانی و رفاهی
اعتراض به عدم اجرا و بازنگری طرح طبقهبندی مشاغل
اعتراض به تعلیق، تنبیه و اخراج فعالان کارگری از محیطهای کار
اعتراض به افزایش حقوق ۲۰ درصدی کارکنان دولت
اعتراض به مطالبات عقب افتاده شامل دستمزد، بیمه و مزایا
این مطالبات در سطح بازنشستگان اغلب دولت و صندوقهای بازنشستگی و در سطح شاغلان، مجتمعهای صنعتی و تولیدی و واحدهای درمانی و خدماتی را مخاطب قرار داده است.
