رحیم قمیشی
وقتی معیار تدریس در دانشگاه میشود وفاداری به حاکمیت، آرام آرام دانشگاه میشود جایی برای وقتگذرانی، جایی برای گرفتن یک مدرک به هر قیمتی.
وقتی معیار استخدام و گرفتن مسئولیت در سیستم دولتی میشود تظاهر به مذهبی بودن، داشتن چادر یا ریش بلند، خبرچینی، پذیرش تبعیض و فساد و سکوت، کارمندان دولتی و مدیران آرام آرام تبدیل میشوند به افرادی ترسو، ناکارآمد، متملق، ریاکار و بیارزش!
وقتی هر معلمی که بخواهد کار باانگیزه بکند مواجه میشود با ایرادات متعدد، وقتی بخواهد به شاگردان بیاموزد باید مقابل ظلم بایستند، تحمل نمیشود، چرا در چارچوب کار نمیکنی؟ چرا اجازه نگرفتی، چرا ناخنهایت لاک دارند… مدرسه آرام آرام میشود جایی برای سرکوب خلاقیت دانشآموزان و تحویل افرادی به جامعه آکنده از عقده خودکمبینی و بیاراده!
وقتی داوطلب نمایندگی مجلس باید از هفت فیلتر بگذرد، تا معلوم شود او هیچ فعالیت مهم سیاسی قبلاً نداشته! هیچ اکانتی در فیسبوک و تلگرام نداشته، هیچ نوشتهای در نقد حاکمیت نداشته، انتخابات آرام آرام تبدیل میشود به یک ابتذال حال به هم زن!
لطفا کاندیدایی نشانم بدهید که گفته باشد دختران این سرزمین حق دارند همان را بپوشند که دوست دارند، پوشش اجباری حق حاکمیت نیست!
کاندیدایی نشانم بدهید که گفته باشد هیچ نهادی حتی رهبری حق ندارد در مصوبات مجلس دخالت کند.
نمایندهای نشانم بدهید که گفته باشد چرا کُشتید، چرا زندان کردید، چرا شکنجه کردید، چرا دیکتاتورید!
وقتی شرکت در انتخابات میشود یک عبادت! مهم نیست چقدر تحقیق کردهاید، مهم آنست که ثواب رأی دادن را از دست ندهید!
وقتی به اندازه یک مجلس قوی، انسانهایی فرهیخته در زندان باشند، انسانهایی ممنوع از فعالیت داشته باشیم.
مجلس آرام ارام میشود یک رقابت برای دریافت امکاناتی، برای خوش خدمتی به حاکمان و اطرافیان…
تبلیغات داوطلبان تایید شده را نگاه میکنیم حالمان بد میشود!
رقابت برای ورود به مجلس میشود یک سرگرمی مبتذل، یک لاتاری، یک رو کم کنی، یک شهرتطلبی، یک شهوت دیدهشدن.
و انتخابات میشود اقدامی سخیف، آنقدر که اگر افراد موجهی هم بگویند یک فرصت است، میشوند بیآبرو!
و آرام آرام افراد با شخصیت میروند کنار.
افراد با برنامه خانهنشین میشوند.
جوانهای مستعدد گوشهنشین میشوند.
یا میروند از کشور!
و آینده کشور در نظر اهل تجربۀ دلسوز
در نظر ایراندوستان
آرام آرام میشود ترسناک…
فکر میکنم شرکت در این انتخابات بیتوجهی است به حقوق نسلهای آینده.
تقویت سیستمی است که نه فقط انتخابات را، بلکه نظام نمایندگی را، آرام آرام به ابتذال کامل کشانده.
و وقتی اکثر مردم قدر این فرصت را بدانند
چه درسی خواهند داد به متوهمان مبتذل.
