چهار سال پیش در چنین روزی نرجس خانعلی زاده نخستین پرستار ایرانی بود که در جبهه دفاع از مردم در برابر یک بیماری مهلک و همه گیر جان داد.
تقدیر گسترده ای که از او از سوی مردم صورت گرفت نشان داد، دفاع از ایران و مردمش به سیاستمداران و سرداران و شخصیت های ملی مطرح محدود نیست. شبکه های اجتماعی رویت پذیر قدردانی بسیاری از شهروندان از پرستاری جوان بودند که فداکارانه میدان خیر عمومی را ترک نکرد. او سرباز وطن بود و چه خیر عمومی بهتر از اینکه در محافظت از جان شهروندان کشورت فدا شوی؟
عصر امروز، عصر قهرمان های خُرد است، کم نام و نشان ها یا بی نام و نشان ها زیر آوار برگ های تاریخ دفن نمی شوند و این ما شهروندان هستیم به یاد می آوریم در میدان محافظت از سلامت مردم چه پرستارها و پزشک ها و کادر بیمارستان فداکاری بودند که به رغم کمبود امکانات، میدان مبارزه را ترک نکردند.
این در حالی بود که در قضیه کرونا جان هزاران نفر از مردم ایران قربانی رویکرد ایدیولوژیک عالی ترین مقام سیاسی کشور در رابطه با واردات واکسن آمریکایی انگلیسی شد. چه جانهایی که قربانی این لجاجت نشدند و به جای پاسخگویی برای این همه جان از دست رفته، افرادی را که قصد شکایت از رهبر جمهوری اسلامی داشتند به زندان انداختند.
در همین ایام بود که بردگان ولایت، کرونا را شایعه ای برای سرد کردن تنور انتخابات می دانستند.
نرجس خانعلی زاده در شمار هزاران شهروندی است که در فقدان نهاد دولت مدرن و حاکمیت قانون برآمده از اراده مردم، برای محافظت از مردم سرزمینش جان داد. او این شانس را داشت که در عصر شبکه های اجتماعی و عرصه های عمومی خُرد شده نامش ثبت شود و الا این سرزمین اگر تا کنون با وجود این همه تازیانه های سهمگین استبداد فروپاشی نشده به واسطه همین فداکاری های پنهان و آشکاری است که در دل بحران، بدون هراس از نان و جان،صورت گرفته.
یاد نرجس خانعلی زاده و همه پرستاران و پزشکان و کادر بیمارستانی که در طوفان کرونا و ناکارآمدی نظام حاکم در محافظت از جان های ایرانی فداکاری کردند گرامی باد.
