٤٥ سال پيش در سرزمين ما انقلاب شد غير ضرور، انقلابى كه آگاهانه نبود و از دلش هيولايی به اسم حكومت اسلامى پا به عرصه ظهور نهاد. به قول ميشل فوكو ، “انقلابى بود براى هيچ”، ولى هر چى بود مورد تاييد نسل هاى ان دوره ايران بود.
٤٥ سال از ان ايام گذشته است و موجوديت آن دستگاه فكرى، يعنى اسلام سياسى و كل دستگاه ادارى و حكومتى آن انقلاب فشل شده است و نزد ساكنين امروز ايران كه صاحبان اصلى ان مملكت هستند ، مقبوليت ندارد و در همه زمينه ها پس زده ميشود، قباى ناجورى شده است كه هيچ جورى به تن ايران امروزى برازنده نيست، بوى كهنگى ميدهد و تاريخ مصرف آن تمام شده است.
تاريخ مصرف خيلى چيزها تمام ميشود ولى بعضى ها در ذهنشون و يا از سر نياز و يا مصلحت هنوز ان را مصرف مى كنند، ولى اين تغييرى در واقعيت نميدهد، آن كالا ( انقلاب)بايد از دسترس خارج شود و خواهد شد.
اين قاعده تاريخ است، براى ماندن قواعد و سازوكارى لازم است كه انقلاب ها بتوانند با زمانه سازگارا بشوند تا بمانند، وگرنه مى پوسند و از درون خالى مى شوند و دير يا زود مرگ تدريجى آنها به نقطه پايان خواهد رسيد. اين بلا سر انقلاب اكتبر امد، سر جمهورى اسلامى هم خواهد آمد. انقلاب فرانسه اگر ماندگار شد بساز روزگار چرخيد و تا كنون پنج جمهورى را از سر گذرانده است.
انتخابات از معنا تهى شده است، چون مسئله نظام رقصيدن به ساز مردم نيست، بلكه بساز شريعت است. از سال ٨٨ ببعد ، مرگ تدريجى جمهورى اسلامى آغاز شده است و ساعت به ساعت به پايان مرگ خودش نزديك ميشود. انتخابات مى تواند به پيكر يك حكومت خون تازه برساند ، اگر آزاد و منصفانه و سالم باشد و چون چنين نبوده است، عفونت تمام ساختار جمهورى اسلامى را در بر گرفته است.
انقلاب زن زندگى آزادى، پاسخى به اين وضعيت بود. تزريق خون جديدى به پيكر جامعه تا راه خودش را از اين حكومت در حال مرگ جدا كند، تا حكومتى سركار بيايد كه با زمانه سازگارا باشد و بازتاب نيازهاى نسل هاى كنونى باشد، تا تاب رقص موى زيباى دختران سرزمين ما را داشته باشد، تا زندگى در ان بشكفد و ازادى سراسر ان جغرافياى زيبا را در نوردد.
انقلاب زن زندگى آزادى، انقلابى است براى همه چيز، براى كرامت انسانى و پايان حقارت، براى جانشينى خرد بجاى شريعت، براى وجدان فردى بجاى ترس از خدا ، و براى استقرار حكومتى كه با راى و خواست شهروندان ايرانى انتخاب شود.
انتخابات مرده است، شهروند ايرانى در انتخاب اين حكومت آخرالزمانى اراده اى ندارد، پس انقلاب همچنان در دستور كار قرار دارد، تا پيروزى.
زنده با انقلاب زن زندگى آزادى
يزدان شهدايي
