پابند به جـای زندان، روایت آموزگارانی که در پی اعتراض‌های صنفی با مجازات جایگزین مواجه شده‌اند

زمانی که مسئله پابند الکترونیک مطرح شد، هرگز گمان نمی‌رفت روزی همین پابندها به دور پای معلمان گره بخورد؛ معلمانی که در مقابل خانه‌شان آموزش‌وپرورش یا در مقابل خانه ملت یا همان مجلس شورای اسلامی، تجمع اعتراضی مسالمت‌آمیز برگزار کردند و خواهان اجرای قوانین کشور در حوزه‌های صنفی و آموزشی بودند.

فروردین‌ماه سال گذشته بود که غلامعلی محمدی، رئیس سازمان زندان‌ها، آمار افراد با پوشش پابند را ۹ هزار نفر اعلام کرد. او همچنین گفته بود که تا پیش از اعلام عفو عمومی در اعتراضات ۱۴۰۱،  ۱۳هزار زندانی تحت پوشش پابند بوده‌اند. پس از آن در اوایل اسفندماه سال گذشته، دادستان عمومی و انقلاب گفت که حدود 2 هزار نفر از محکومان دارای پابند الکترونیکی هستند. به گفته او، مددجویان دارای پابند الکترونیکی به‌صورت شبانه‌روزی، تحت رصد و نظارت بوده و چنانچه از محدوده کنترلی تعیینی به شعاع‌های ۲۰۰ متری، ۵۰۰ متری و ۱۰۰۰ متری خارج شده یا برای پابند مشکلی ایجاد شود، اقدامات تأمینی و قانونی لازم با هشدار ارسالی از سوی این پابندها شروع می‌شود.

«عبدالرزاق امیری»، از معلمانی است که این روزها با پابندالکترونیکی زندگی می‌کند. او پس از  ۲۸سال خدمت معلمی در شیراز با اتهامات امنیتی مواجه شده: «علت بازداشتم، حضور در تجمعات فرهنگیان در مقابل سازمان آموزش‌وپرورش بود، هدف از این تجمعات هم صرفاً مطالبات صنفی بود. برقراری عدالت آموزشی، عمل به اصل ۳۰ قانون اساسی (تحصیل رایگان)، اجرای رتبه‌بندی، پرداخت مطالبات فرهنگیان، ایجاد فضای آموزشی مناسب و… ازجمله مهم‌ترین مطالبات ما بود.»

«فرزانه ناظران‌پور»، دبیر عکاسی هنرستانی در تهران است که به‌تازگی از پابند الکترونیکی رهایی یافته. او از محکومان سال ۱۳۹۹ است که حکمش سال ۱۴۰۲ اجرا شد: «به‌دلیل پست‌ها و استوری‌های اعتراضی‌ و انتقادی‌ام در حوزه‌های صنفی و غیرصنفی در خردادماه ۱۳۹۹ به دادسرای امنیت (اوین) احضار شدم،‌ در مهرماه همان سال هم در دادگاه انقلاب به ریاست قاضی افشاری با اتهامات «تبلیغ علیه نظام» و «تشویش اذهان عمومی از طریق فضای مجازی» مواجه شدم. در رأی اولیه به 10 ماه حبس، ۶ماه تبعید به مناطق محروم و تدریس رایگان و ۴ ماه مطالعه و آموختن کتاب‌های دینی معرفی‌شده محکوم شدم. اما دادگاه تجدیدنظر به‌جز 10 ماه حبس، باقی مجازات‌ها را حذف کرد.»

ناظران‌پور ادامه می‌دهد: «اگرچه تحمل این پابند سخت است اما برای من، نه ۲ ماهی که در اوین بودم و نه زمانی که پابند به پا داشتم، همراه با احساس پشیمانی نبود.»

شادی مکی
متن کامل را در لینک زیر بخوانید:
https://hammihanonline.ir/بخش-جامعه-23/14185-پابند-به-زندان

تصویر: ایران وایر