روز معلم با کشته شدن دکتر خانعلی، معلم معترض و حقخواه در تظاهرات صنفی معلمان در سال ۱۳۴۰ در رژیم گذشته نامگذاری شد و بهعنوان روز معلم اقبال عمومی یافت.
متاسفانه امسال در شرایطی روز معلم را ارج مینهیم که سیستم آموزشی کشور با بحرانهای متعددی مواجه است. صدها هزار کودک به علت فقر شدید خانوادههای خود ترک تحصیل کرده و از تحصیل بازماندهاند. معلمان در صورت اعتراض به سختی معیشتی از کار بهراحتی برکنار و اخراج میشوند و امر آموزش تبدیل به کالایی شده که از قِبل آن عدهای سودجو به ثروتهای هنگفت دست یافتهاند. ساختمان بسیاری از مدارس دولتی فرسوده و در معرض ویرانی قرار دارند و در بسیاری از روستاها کلاسهای درس هنوز در کپرها و یا ویرانههای دیگری تشکیل میشوند. حقوق معلمان خرید خدمتی پرداخت نشده و به جای آنان طلبههای بیتجربه را استخدام رسمی کرده و روانه مراکز آموزشی کشور کردهاند.
اکنون کار به جایی رسیده که حتی معلمان را به بند و زندان کشیده، حکم اخراج و انفصال از خدمت را بهراحتی برای آنها صادر میکنند؛ گویا این معلمان کار نکرده، زحمت نکشیده، خانواده ندارند و به این شغل و درآمد بینیازند.
نظام امنیتی آموزش و پرورش تعدادی از معلمان را محکوم به بازنشستگی اجباری کرده تا بر ۲۰ و اندی سال خدمت آنها خط بطلان بکشد. همچنین معلمان دیگری نیز با پروندههای باز در انتظار احکام ظالمانه هستند.
سرکوب مزدی معلمان از یکسو و سرکوب معلمانی که در حیطهی حقوق صنفی خود و دانشآموزان تلاش کردهاند، پروندهی سیاه نظام را هر روز سنگینتر از پیش مینماید.
اتحاد بازنشستگان این زندگی غیر انسانی رقم خورده برای معلمان را محکوم کرده و از معلمان که در شرایط سختی که بانی آن سیستمی اختلاسپرور، چپاولگر و… است میخواهد تا مطالبات خود را بر زمین نگذارند و پیگیر حقوق خود باشند.
اتحاد بازنشستگان
