روز جهانی حمایت از #قربانیان_شکنجه به عنوان یک ابتکار از سوی سازمان ملل متحد در ۲۶ ژوئن ۱۹۹۷ تعیین شد. این روز به یاد تصویب “کنوانسیون سازمان ملل متحد علیه شکنجه و دیگر مجازاتها یا رفتارهای ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز” در ۲۶ ژوئن ۱۹۸۷ گرامی داشته میشود. هدف از این روز جلب توجه جهانی به موضوع شکنجه و اثرات مخرب آن بر افراد و جوامع است.
در طول تاریخ، بسیاری از افراد به دلیل باورهای دینی، سیاسی، و ایدئولوژیک خود مورد شکنجه قرار گرفتهاند. خداناباوران، دینناباوران، و افراد دارای باورهای متفاوت از رویکردهای حکومتها نیز از این قاعده مستثنی نبودهاند و در بسیاری از جوامع با تبعیض، آزار و شکنجه روبرو شدهاند. شکنجه به عنوان یک ابزار سرکوب برای کنترل و ساکت کردن مخالفان و تقویت قدرت حاکمان استفاده شده است.
در ایران شاهدیم که زنان برای کمترین حقوق خود که همانا انتخاب سبک زندگیست از طرف حکومت و مدرسه و دانشگاه و خانواده مورد خشونت قرار میگیرند. سوزانده میشوند، کور میشوند و با باطوم و گلوله کشته میشوند.
بخشهای دیگر جامعه هم در اعتراض به شرایط اسفبار معیشتی و نبود آزادیها با سرنوشتی پر از شکنجه و محرومیت مواجه اند.
گرچه سازمان ملل و همه نهادهای وابسته اش وقعی به این شرایط نمی نهند و این روزها فقط برای تزئین ویترینهای حقوق بشریشان است ولی نامگذاری چنین روزی نشان از این واقعیت تاریخی دارد که حکومتها و قدرتها بدون حضور معترضانه مردم در عرصه اجتماعی حاضر نیستند که حتی ” نمایش” بدهند ، نمایشی که قصدش ایجاد مانع در روند تحقق مطالبات واقعی انسانها و #لغوهرگونه_شکنجه است
#تفتیش_عقاید_شکنجه
