زندانیان معترض به مجازات اعدام سهشنبه ۱۲ تیر ۱۴۰۳ در بیستوسومین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» دست به اعتصاب غذا زدند. بنا بر اطلاعات منابع موثق زمانه، با پیوستن شماری از زندانیان سیاسی زندان تبریز به این کارزار، زندانیان در زندانهای اوین (بندزنان، بند ۴، بند ۶ و بند ۸)، زندان قزلحصار ( واحد ۳ و واحد ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان خرم آباد، زندان خوی، زندان نقده، زندان سقز، زندان مشهد و زندان تبریز (بندزنان) برای بیست سومین هفته پیاپی با اعتصاب غذا به صدور احکام اعدام و اجرای این احکام در زندانهای جمهوری اسلامی اعتراض کردند.
آرمیتا پاویر و مریم بایرامیان، دو زندانی سیاسی که در بند زنان زندان تبریز محبوسند از جمله زندانیهایی هستند که پیشتر اعلام کرده بودند به این کارزار میپیوندند. آرمیتا پاویر، دانشجوی رشته زیستشناسی سلولی و مولکولی است که در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ بازداشت و به ۲۲ ماه و ۱۷ روز حبس محکوم شد. مریم بایرامیان نیز در ۱۸خرداد ۱۴۰۲، هنگام سخنرانی ابراهیم رئیسی در تبریز به عملکردهای سرکوبگرانه او و دولتش اعتراض کرد و به همین اتهام دستگیر و روانه زندان شد. دادگاه انقلاب تبریز این زندانی سیاسی را به دو سال حبس محکوم کرده است.
پیوستن بند زنان زندان تبریز به کارزار «نه به اعدام» با «تحریم گسترده نمایش انتخابات جمهوری اسلامی از سوی مردم» که توجه افکار عمومی در داخل و خارج از کشور را به خود جلب کرده همزمان شده است.
احمدرضا حائری، از زندانیان سیاسی شرکتکننده در کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در زندان قزلحصار، پنجشنبه ۷ تیر در گفتوگویی که در نشریه آلمانی «تاز» منتشر شد، گفت:
هیچ امیدی به تغییر در وضعیت حقوق بشر در ایران با انتخاب رییسجمهوری جدید وجود ندارد. فرقی نمیکند که کدام رییسجمهوری در قدرت باشد. شرکت در انتخابات به سرکوب مشروعیت میبخشد.
اتحاد بازنشستگان
