در شرایطی حکومت به نمایش انتخابات برای تعیین پست ریاست جمهوری دست زده است که تنها انتخاب بین مردم و حاکمیت ، بیزاری و انزجار است. حاکمیتی که در طی چندین دهه مسبب کوهی از تبعیض ، نابرابری ،خشونت ، قتل ، کشتار و زندان بوده است.
کرامت انسانی را زیر بار فقر و بی تامینی لگد مال کرده اند و پاسخ هر اعتراضی را تنها با گلوله داده اند. چطور می شود بین قاتلان ، جنایتکاران و اختلاسگران ، کسی را انتخاب مردم قلمداد کرد.
جنگ بر علیه مردم ، بخصوص جنگ علیه زنان هر لحظه در خیابانها و زندگی روزانه در جریان است. انتخابات حکومتی در این شرایط مانند هر رویداد سیاسی تنها به همگرایی و اتحاد بیشتر صف مردم در مقابل نابودگران انسانیت بدل می شود.
جنبش زنان به عنوان اولین صفوف معترض در برابر حکومت حجاب و آپارتاید جنسیتی هیچ گاه مقاربتی ببن خواسته ها و مطالبات خود با حکومت ضد زن حاکم ندیده است.
صدای اعتراض جانهای عزیزی چون ندا و نیکتا و مهسا و حدیث و غزاله و صدها زن مبارزی که تبعیض را دون شان انسانی خود پنداشتند با گلوله پاسخ گرفت. اینک همه مردم دوشادوش زنان ، خواهان یک زندگی آزاد و برابر هستند.
“ندای زنان ایران ” هم پیمان با معلمان، کارگران، دادخواهان، دانشجویان و همه مردم که در بیانیه ها و پیام ها و واکنش های مختلف ، انتخابات نمایشی حکومتی را طرد کردند،
با فریاد جاودانه غزاله چلابی یکصدا بانگ بر می آوریم :
ما همه با هم هستیم و اعلام می داریم: انتخاب ما ریشه کن شدن مناسبات آپارتاید جنسیتی و پیروزی انقلاب زن زندگی آزادی است.
ندای زنان ایران
تیر ماه ۱۴۰۳
رای بی رای
