«چرا رأی نمی دهم؟»

ساسان حبیب وند

بنده اخیرا در پستی نوشتم که اعتقاد و اعتنایی به «خیمه‌شب‌بازی»های سیاسی ندارم. با این حال چون دوستان عزیزی، نظرم را مشخصا درباره انتخابات فعلی پرسیده‌اند، دیگاهم را بطور خلاصه شرح می‌دهم.

من مخالف شرکت در این انتخابات هستم و آن را غلط و زیانبار می‌دانم. به چند دلیل:
اول، ساختار‌ غلط سیاسی: نظام سیاسی ما دارای پوسته سختی است باعنوان حکومت مطلق یک یا چند نفر و اطاعت مابقی جامعه. چنین ساختاری هیچ‌گاه امکان وقوع تحول واقعی را نمی‌دهد- و دیده‌ایم که نداده است.

دوم، نقش نامزدها: کاندیدا اگر بنا باشد خلاف ساختار عمل کند، رد صلاحیت می‌شود و اگر وفق آن رفتار کند، هیچ چیز عوض نخواهد شد. نامزدها همیشه گفته‌اند که ملتزم به اطاعت از ولی فقیه و مجری اوامر هستند- آقای خاتمی صریحا می‌گفت من یک تدارکات‌چی بیشتر نبودم.

سوم، تقلای فعلی: همین که کارگزاران با انواع روش‌های فریب و التماس در تلاش به کشاندن مردم به پای صندوق‌ها هستند گواه آن است که امروز مردم بیش از هر زمانی به هدف خود نزدیک شده‌اند و واگذاری این پیروزی که با آنهمه بهای گزف و نثار خون و جان به دست آمده،‌ اشتباه بزرگی است.

نکته بعدی، نمایشی بودن ماجراست: انتخابات، مثل همیشه نمایشی است برای تأیید گرفتن و تداوم بقاء،‌ نه برای تغییر چیزی. شکل چینش نامزدها و وعده‌ها و منازعه‌ها، همگی نشانه تلاش برای داغ کردن تنور و جلب نظر عموم بود که: اگر به آن «آدم خوبه» رای ندهید آن لولو خرخره خواهد آمد! پس بیایید و رأی بدهید!‌

انتخابات،‌ در ظاهر،‌ یک انتخاب است و درواقع دو انتخاب: اولی انتخاب یک نامزد است و دومی انتخاب آورنده‌ی نامزد.
توجه کنیم که اینهمه تقلا برای رأی گرفتن، نشانه اهمیت رأی ندادن است!

یک نکته را در آخر عرض کنم، اینکه با همه این گفته‌ها، هموطن من به صرف اینکه نظری مخالف من دارد،‌ نه جاهل است و نه خائن. او ممکن است راهی جز من برای ایجاد بهبود انتخاب کرده باشد ولو اینکه من آن روش را غلط بدانم. یادم نرود که بی تحملی و بی‌احترامی نتیجه‌ای ندارد جز تفرقه، تنهایی و شکست.
ما در این زمانه سخت، بیش از هر زمان دیگری نیازمند مهر و حرمت و همدلی هستیم.
t.me/sasanhabibvand