در دراز مدت تداوم وضع موجود برای هیچکس پیروزی نیست. حتی برای حاکمیت! ما با یک بنبست تاریخی مواجهیم. بیجهت تلاش نکنیم با جملات زیبا و رمانتیک شکاف عمیقی که حالا نه تنها میان حاکمیت و مردم بلکه میان لایههای مختلف اجتماعی وجود دارد را پنهان کنیم و سرپوش بگذاریم و یا به شکلی غیر واقعی و توهمگونه زیبا جلوه دهیم. شکاف میان آنها که رای دادند و آنها که تحریم کردند، عمیقتر از آنست که با چنین تعابیر شاعرانهای پُر شود.
حالا عملا با سه گروه متخاصم در عرصه اجتماع و سیاست مواجهایم. گروه اکثریت که از شرکت در بازی انتخابات حاکمیت امتناع کردند و دو گروه اقلیت که با تفاوتهای نه چندان معنادار خواهان استمرار وضع موجود هستند.
اقلیت اصلاحطلب که همواره به سمت حاکمیت غش میکنند، در مواجه با بدنهی اصلی نهادهای حاکمیتی توان چندانی ندارند. پس باید منتظر یک جدال فرسایشی میان این دو نیروی اقلیت باشیم. دو نیرویی که هر کدام مدعی هستند مصلحت حفظ نظام و استمرار وضع موجود را بهتر از دیگری میدانند.
همزمان با اکثریتی مواجهایم که هر دو جریان را با یک چشم نگاه میکند و در جستجوی خواستههای خود کوتاه نخواهد آمد. خواستههایی که قامتشان بلندتر از سقف کوتاه اصلاحطلبی است.
علايمی بسیار روشن از تلاقی و تخاصم ویرانگر این سه نیروی متضاد در سالهای پیشرو وجود دارد که با هیچ تعبیر زیبایی قابل کتمان نیست. رویافروشی اصلاحطلبانه خریداری ندارد. سنگ سنگین واقعیت خیلی زود با سرهای خوشخیال برخورد خواهد کرد!
دکتر مرتضی نعمتی
