ناصر دانشفر
آنانی که با نگاه به بافت کابینهٔ معرفی شده توسط دکتر پزشکیان متحیر و در شوک فرو رفتهاند، گویا هنوز باور نکردهاند که این نظام هیچ ربطی با مردمسالاری و حکومت مردم بر مردم ندارد.
انگار بنای کنار آمدن با واقعیت را ندارند و نمیخواهند بپذیرند که در این سرزمین رأی مردمان تزئینی است و نقشی به مانند کشورهای دموکرات ندارد.
چه اتفاقی افتاده که از پیش بر آن واقف نبودهایم؟
– نمیدانستیم که وزرای کلیدی دولت بدون نظر حضرتآقا امکان معرفی شدن به مجلس را ندارند؟
تا آنجا که من در جریان هستم، هیچیک از افراد معرفی شده توسط شورای راهبری برای منصب وزیر کشور پذیرفته نشدهاند. نظر هستهٔ سخت قدرت کسان دیگری بودهاست که رئیسجمهور زیر بار آنها نرفته و نهایتاً سر جناب اسکندر مؤمنی به توافق رسیدهاند. کجای این پروسه بر ما پوشیده بوده که اکنون از آن متعجب شده باشیم؟
– بر این نکته آگاه نبودیم که این حاکمیت با وزارت اهل سنت به هیچ وجه منالوجوه موافقت نخواهد کرد؟ بیدلیل بود که ما از آقای ظریف خواستار نصب استاندار و فرماندار اهل سنت شدیم و سخنی از وزیر سنی نگفتیم؟
پس اکنون که در میان این لیست خبری از وزیر سنی مذهب نیست، چرا باید شگفتزده شویم و آسمان و ریسمان به هم ببافیم؟
– بر ما پوشیده بود که نظاممقدس با جنس زن مشکل دارد و امکان گذاشتن نام یک بانو در لیست وزرا کاری کارستان است؟
اصولاً پس از انقلاب چند وزیر زن داشتهایم که باید انتظار میداشتیم، در نظامی که تا همین چند ماه پیش سخن از خالصسازی بود، چند خانم لباس وزارت بر تن کنند؟
– متوجه نبودیم که پزشکیان بناست از مجلسی برای وزرایش رأی اعتماد بگیرد که نمایندگان آن با شنیدن نام اصلاحطلب کهیر میزنند؟
یادمان رفته که نگاه این حضرات نسبت به جنبش سبز و خیزش زن، زندگی، آزادی چیست؟
اگر پزشکیان تکتک وزرای خود را در طراز دکتر ظفرقندی انتخاب میکرد، با چه واکنشی از سوی مجلس مواجه میگشت؟
او کی و کجا گفته که بنا دارد به تقابل با حاکمیت برود؟ آیا با نگاه وفاق میشد که خانم لعیا جنیدی را مثلاً برای وزارت ارشاد کاندید نمود؟
– بر ما آشکار نبود که طبق مصوبهٔ مجلس در سال ۱۴۰۰ برای تکتک وزرا باید از وزارت اطلاعات استعلام گرفت و ما نتیجهٔ چنین الزامی را متوجه نبودیم؟ آیا متوقع بودیم که وزارت اطلاعاتی که هم و غمش برخورد با منتقدان نظام ولایی است و در تار و پودش موساد و کاگب نفوذ کردهاند، با وزارت نخبگان ناراضی این دیار موافقت کند؟
– بر این موضوع اشراف نداشتیم که سپاه بر جایجای این کشور دست انداخته و با پشتیبانی روحانیت مرتجع خواهان حکومت اسلامی، تمامی ارکان قدرت را قبضه کرده و هر صدای مخالفی را در نطفه خفه خواهد کرد. یادمان رفته که با خاتمی و روحانی چه کردند و یا گمان داشتیم که توبه کرده، بنا دارند به پادگانها برگردند و عرصهٔ سیاست را به افراد کاربلد این حوزه بسپارند؟ این خیال خام به سرمان زده بود که مقام معظم رهبری تغییر راهبرد داده و بنا دارند که در استراتژی رجحان میدان به دیپلماسی تجدید نظر کنند و بدین خاطر از نقش پررنگ سپاه در ساختار حکومت خواهند کاست؟
نه بزرگواران ادای آدمهای گول خورده را در نیاورید که تمامی این موارد و دیگر مسائلی شبیه به اینها بر آحاد جامعه روشن گشته و کسی نمیتواند خود را فریبخورده بنمایاند.
بندهٔ حقیر با علم به همهٔ اینها در دور دوم به پای صندوق رأی آمدم و انتظارم از منتخب فعلی مردم، خیلی متفاوت از اینکه اعلام شده، نبوده و نمیباشد. ممکن است بفرمایید با علم به همهٔ اینها چرا به انتخاب پزشکیان و ورود او به پاستور دل بستید؟
عرض میکنم که عین دلایل من برای رأی دادن به ایشان در همینجا قابل دسترسی است که نشانی از باور به تغییرات ماهوی در آن نخواهید دید.
عزیزان من باور دارم که این حکومت جمهوری نیست و به نظام سلطانی مبدل شده است، اما آیا فرقی بین امیرکبیر و میرزا آقاخان نوری نیست؟ تفاوتی بین قوام و هژیر نمیباشد؟
پزشکیان رئیسجمهور آمریکا، فرانسه و یا سوئیس نیست، او در دیاری که رسم طالبانی دارد، با خطای هستهٔ قدرت به این منصب رسیده و لذا نباید بیش از واقعیات حاکم بر کشورمان از ایشان متوقع بود.
اگر مقایسهای بین تکتک وزرای دولتهای پیشین و کنونی بنمائید، اگر اهل انصاف باشیم به مردم خود تبریک میگوئیم که با هوشمندی سلطان را به تغییری قابل قبول اما نه مطلوب مجبور ساختند.
