رستم شجاعی مقدم
غرور نیروی عظیمی است که در اندرون فرد و جامعه، شجاعت و میل به ایستادگی و برداشتن عوامل تحقیرآمیز را پشتیبانی میکند.
این نیرو بسیار عظیم تر و ماندگار تر از میل به بقا و تامین نیازهای اولیه عمل میکند حتی گاهی میل به بقای وجود را به راحتی به حاشیه میراند و جان را فدای عزت میکند، راز پایمردی انسانها به پای وطن، ناموس و….نیز همین است.
اگر ایدئولوژی بخواهد، هویت و غرور ملی را به نفع خود حذف کند سر از آیینی در میآورد که خود نیز دچار جعل شده است، چرا که جز توسل به دروغ و جعل راه دیگری ندارد.
اگر راهبران ایدئولوژیک غرور ملتی را زیرپا بگذارند یا نادیده بگیرند، خود نیز ناچار به هویتی خیالی پناه خواهند برد و هست و نیست را روی هوا بنا خواهند گذاشت و بالاخره همه را واگذار میکنند.
بسیار نادر است که ایدئولوژیها بتوانند هویت ملتها را از بین ببرند و چیزی از اعتبارات ساخته ذهن خود یا فراروایت های ایدئولوژیک را جایگزین آن نمایند
هویت غرور آفرین ملتها در اسطورهها، ادبیات فلوکلور، در هنر، در ابنیه بومی، در ساختار اجتماعی، در آداب و رسوم و در سینهها و حتی در ژنتیک مردم موج میزند و از این رو درختی نیست که با هجمه ایدئولوژی کنده شود.
این نیروی غرور ملی است که ملتی را به دفاع جانانه از خاک و آب وطن برمیانگیزد، همین نیرو خفته در اندرون جامعه با مشاهده تعرض به قلمرو وطن ، یا خیانت هر اجنبی به ناموس مردم تحریک میشود.
اگر حاکمیت همچنان غرور و هویت ایرانی را نادیده بگیرد، با تظاهرات ایدئولوژیک نخواهد توانست اژدهای خشم گرفته را کنترل کند.
راهبردها باید تغییر کنند، منافع ملی ایرانیان باید به صدر کنشهای ساختارها برگردند، دست عرب و افغان باید به قدرت قانون و اراده ملی بسته شود، هزینه در فروع و تظاهرات مذهبی نباید بر اصالت زندگی مردم اولویت داده شود.
صبر هیچ ملتی بیپایان نیست!
