مشاهدهٔ اوضاع یک سال گذشته گویای آن است که جمهوری اسلامی به سمت یک موقعیت برگشتناپذیر بسیار خطرناک که میتواند موجودیت حیاتیاش را نابود کند در حال حرکت است؛ یا بهتر بگویم دشمنان خارجی این نظام توانستهاند او را به سمت چنین موقعیتی سوق دهند.
اسراییل که به نقشهچینیهای طولانی ده بیست ساله برای ضربه زدن به دشمنانش شهره است هرگز حاضر به قبول برجام نشد و از همان آغاز خواهان نابودی برنامهٔ اتمی جمهوری اسلامی بود و سعی کرد آمریکا و غرب را با خود همراه کند. به نظرم اسرائیل در این یک سال گذشته (پس از حادثهٔ هفت اکتبر) موفق شده گامهای بلندی به سوی این هدف بردارد.
گام بعدی و تعیینکنندهٔ اسرائیل این است که به جهان غرب ثابت کند که جمهوری اسلامی یک خطر امنیتی آنی و عیان برای منطقهٔ خاورمیانه و کل جهان است. در این صورت وضع حکومت شبیه حکومت صدام و لیبی قذافی در دوران تقابل با غرب خواهد شد.
حالا نگاهی به اوضاع داخل بیندازید. مقامات ارشد نظام صحبت از افزایش برد موشکهایشان به بالای دو هزار کیلومتر میکنند. این به معنای رسیدن این موشکها به قلب اروپای غربی (پاریس و برلین) است و جمهوری اسلامی ثابت کرده که توان ساخت چنین موشکهایی را دارد.
برخی مقامات بالای نظام صراحتاً صحبت از تغییر تز دفاعی کشور و ساخت بمب اتمی کردهاند و قضیهٔ تغییر فتوای آقای خامنهای را به میان کشیدهاند و حتی خود او هم اخیراً گفته «هر کاری برای دفاع از کشور لازم باشد خواهیم کرد» و باید اذعان کرد که نظام توان این را دارد که در مدتی کوتاه چند بمب اتمی بسازد و این کلاهکهای اتمی را روی موشکهای بالستیک خود سوار کند و به سمت اسرائیل و اروپا نشانه گیری کند.
اما از همه اینها مهمتر« قدرت ارادهٔ» حاکمان نظام و تأثیرپذیری آن ها از فرهنگ عاشورایی کربلایی در مقابله با اسرائیل و کل به قول خودشان «نظام سلطهٔ جهانی» است. پرتاب سیصد چهارصد موشک بالستیک به خاک اسرائیل گرچه موجب خسارت عمدهای به اسراییلیها نشد اما باید اذعان کرد که «ارادهٔ» حاکمان ایران را در به کارگیری سلاح هایشان نشان داد. حالا برای غربیها کاملاً روشن شده که جمهوری اسلامی یک حکومت معقول و بهنجار نیست که سلاحهای مرگبار خود را در انبار بگذارد و هیچوقت از آنها استفاده نکند. حالا غربیها فهمیدهاند که ارادهطلبی سران نظام و باور آنها به فرهنگ عاشورایی و انقلابی و روحیات انتحاریشان معجونی است مرگبار و چنین معجونی واقعاً میتواند امنیت جهان غرب را تهدید کند. غرب تجربهٔ خوشایندی از لشکرکشی زمینی ندارد اما در جهان امروز هر احتمالی ممکن است.
بیژن اشتری،
نویسنده و مترجم
