وقتی از خشونت علیه زنان صحبت می‌کنیم دقیقاً منظور‏مان چیست؟ خانه ناامن ترین مکان برای زنان!

پرستو فرخی

بمناسبت ۲۵ نوامبر؛ روز جهانی منع خشونت علیه زنان

زنان در خانه‌ها توسط مردان به نام «اختلاف خانوادگی» کشته می‌شوند.

به‌ نام «فرهنگ بومی» به ازدواج اجباری گرفته می‌شوند.

به نام «زنانگی» از دنبال کردن آرزوهایشان محروم‌اند.

به نام «حق پدر» از حق انتخاب آزادانه همسر محروم‌اند و رضایت پدر برای ازدواج آنان الزامی است.

به‌ نام «تمکین خاص» به آنان تجاوز شده و باردار می‌شوند.

به نام «غریزه مادری» به خدمت گرفته می‌شوند درحالیکه ردی از نام خانوادگی‌شان بر شناسنامه فرزندانشان نیست.

به نام «قانون خانواده» زندانی شده و حق طلاق ندارند.

به نام «تمکین عام» محکوم به وظایف بردگی‌اند.

به نام «حق شوهر» از حق اشتغال و تحصیل، بعنوان تنها راه فرار از وابستگی، محروم‌اند.

به نام «قیمومت مرد» از حق ولایت بر فرزندان خود محروم‌اند.

به نام «ریاست مرد» حقی بر انجام عمل جراحی ندارند. بنام «ابوّت» پدر قاتل، قصاص ندارد اما مادر قصاص می‌شود.

به نام «قانون» هم ارث و هم ارزش جان‌شان نصف مردان است.

به نام «ناموس و غیرت» کشته می‌شوند و زن‌کشی، خرده جنایت قابل اغماض مردان در نظر گرفته می‌شود.

براساس آمار رسمی، در دوسال گذشته از ۱۶۵ زن‌کشی، ۱۰۸ نفر از آنها توسط شوهر، ۱۷ زن توسط برادر، ۹زن توسط پسر، ۱۳ زن توسط پدر و ۱۹ زن توسط سایر مردان خانواده کشته شدند.

#زن_کشی
#خشونت_مردان_علیه_زنان
#روز_جهانی_منع_خشونت_علیه_زنان

@Zane_Ruz_Channel

«مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.»