غزاله زیبا، دختر شجاع و آگاه من
امروز بیست وپنجم نوامبر، روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان است
این دلنوشته را وقتی می نوسیم که تو، نیز قربانی این نگاه شوم تاریخی شده ایی و دیگر در میان ما نیستی
خشونتی عیان و آشکار، که وقیحانه با شلیک مستقیم به پیشانیت، منجر به قتل تو گشته و با گذشت بیست وشش ماه ،هنوز هیچ مقام مسئولی پاسخگوی آن نبوده، چونکه اراده ایی برای پاسخگویی نیست ۰
دختر بیگناهم من بعنوان مادرت تا زمانی که جان در بدن دارم دادخواه خون به ناحق ریخته تو هستم و در هر زمان و هر مکانی نام تو را فریاد می زنم و این در حالیست که ظلم و ستم بر زنان سرزمینم هر روز بیش از دیروز، در جای جای وطن به اشکال مختلف صورت میگیرد و نه تنها هیچ فریادرسی نیست، بلکه با قوانین پوسیده و متحجرانه ،از آنها دفاع نیز می شود ۰
آنان سعی دارند با تلاشی مذبوحانه، مبارزات زنان وطنم را ،با ترفندهای مختلف به بیراهه بکشنانند ،و با اتهام دیوانگی و ….. آنان را در نطفه خفه کنند اما زهی خیال باطل
یقین دارم روزهای روشن فرا خواهد رسید و عاملان و آمران قتل تو ، روزی در محضر عدالت، پاسخگو خواهند شد.
