مرتضی ملک
خبر به گوش ما آشناست . دیکتاتور معروف دیگری در آستانه سقوط به زباله دان تاریخ است .تصاویر آشنای تحول تاریخ مقابل چشم جهانیان درحال تکرار شدن است , هیاهوی آزادی ,جشن های مردمی , صدای سقوط مجسمه ها ودر آتش افکنده شدن تمثال ها و نمادهای استبداد . اخبار گریز سپاه استبداد از وحشت نزدیک شدن شعله های انتقام .
ضلع غربی ژیوپلیتیک خاور میانه دستخوش دگرگونی است . بار دیگر نوبت به خاندان خون ریز اسد رسیده است . می توانست چنین نباشد اگر اسد آن هنگام که فرصت داشت و شرایط مهیا بود به هشدار مسالمت آمیز و اعتراضات مدنی مردم سوریه گوش می داد , و با شورش گران میانه رو را ه می آمد .
می دانیم سقوط دیکتاتور ضرورتا پایان دیکتاتوری نیست , اما هر سقوط دیکتاتوری الهام بخش مبارزه است , نشان حقانیت و اقتدارنهایی نیروی مقاومتی است که دیکتاتور تا آخرین لحظه از تمکین به اراده آن سر باز می زند . سقوط دیکتاتور تایید مقتدرانه باور و اراده ای است که بقای هیچ مستبدی را باور نمی کند . صدای سقوط دیکتاتور گرما دهنده و التیام بخش است .
سقوط خاندان اسد برای ما ایرانیان معنای خاصی دارد .برای ما این فقط سقوط بشار اسد نیست بلکه فروپاشی یکی از ستون های قدرت حکومت اسلامی است . پایان تلخ و تراژیک خبط بزرگی است که به آن نام “عمق استراتژیک” نظام داده بودند . و این شکست برای استراتژی متین و مطمئن پیش روی جنبش آزادی مردم ایران بسیار پر معناست . زیرا پیش روی مدنی و سیاسی جنبش زن زندگی آزادی به این شکست ها و فرو پاشی های ستون نظام نیاز دارد.
فیسبوک نویسنده
