دلیل اصلی اصرار حکومت به ادامه سیاستهای خود رضایت حزباللهیها نیست، اصرار شخص علی خامنهای به عنوان رهبر نظام است، مثلا در همین حجاب او سالها قبل در یک جلسه خصوصی در یک جمع نکاتی درباره حجاب گفته بود که امیرحسین بانکیپور طراح قانون عفاف و حجاب اینگونه نقل کرده:
«بعضیها فکر میکنند که اگر مسئله الزام به رعایت حجاب در جامعه نباشد، کشور، خودش به یک تعادلی میرسد، آنهایی که تمایلی به حجاب ندارند، آن قسمتهایی را که میخواهند رعایت نمیکنند، آنهایی هم که مایلند رعایت میکنند. آقا نظرشان این نبود، میگفتند اگر این مسئله از ناحیه حضرت امام از همان اول محکم نشده بود، الان وضعیت کشور ما و سیمای ظاهری کشور ما حتی از کشوری مثل ترکیه به مراتب بدتر بود.»
خامنهای در باب تمدنسازی اسلامی هم از ابتدای رهبری خود خیالاتی داشته که هرگز از آن عدول نکرده. به گمان او وظیفه حکومت و دولت برآمده از انقلاب اسلامی، ایجاد جامعه اسلامی و در نهایت تمدن اسلامی است که سراسر منطقه را در بر بگیرد و لابد او به عنوان رهبر معظم انقلاب اسلامی حاکم کل جهان اسلام شود. او لازمه این تمدنسازی و رهبری خود در جهان اسلام را شکست آمریکا و اسرائیل در منطقه میداند و از هیچ اقدامی برای آن دریغ نکرده و اگر هم گاهی به مذاکره رضایت میدهد نرمش قهرمانانه است نه سیاستی مستمر و ادامهدار. او حتی همین اواخر هم عقبنشینی غیر تاکتیکی در مقابل دشمن را موجب خشم و غضب الهی دانسته بود.
در مجموع عطش سیریناپذیر او به قدرت و باور او به نقش خودش در تمدنسازی اسلامی به هر قیمت که ظهور را نزدیک میکند دلیل اصلی گرایش او به این سیاستهای دیوانهوار بوده نه رضایت چند حزباللهی پاپتی. اگر او به جلب رضایت حزباللهیها تأکید هم دارد از این جهت است که بتواند در برابر مخالفان سیاستهایش، حامیانی برای خود جلب کند وگرنه دلیل اصلی رضایت آنها نبوده و نیست.
شاهین طهماسبی
@TahlilZamane
