نه مظلوم نمایی جا و نه قدرتنماییش در دنیای امروز جایی ندارد. همه میدانند جا بسیار ضعیف است. و همه با دروغها و ماله کشی های جا آشنا هستند. هر چند احتمالا آماده بودند با همان مالهکشها که دیپلماسی و مذاکره را میفهمند مذاکره کنند، ولی هسته مرکزی قدرت ج.ا این درک را نشان نداد.
ترامپ چند بار دیروز گفت که دوست ندارد اما امضا می کند تحریم حداکثری را، ولی امیدوار است که هیچگاه اجرا نشود. این در حالی است که مثلا در مورد تعرفه های مورد نظر برای کانادا و مکزیک گفته بود حتما اجرا میشود و عملا اجرا نشد و لااقل فعلا عقب نشسته است.
مرگ بر آمریکا گفتن خامنهای بهترین پاس گلی بود که نتانیاهو میتوانست دریافت کند. کشوری که نابودی دیگر کشورها را میخواهد طبیعیترین اثبات آن است که رهبران آن کشورها را هم میخواهد ترور کند.
ترامپ عملا با وجود فشارها در درون حزب خودش همانطور که دیروز لااقل دوبار تکرار کرد، نمیخواست و دوست نداشت تحریم حداکثری را امضا کند، به امید آن که پالسهای مثبتی از ج.ا میرسید. اما چنین پالسهایی را از مرکز قدرت در ایران یعنی خامنهای دریافت نکرد. برعکس خامنهای با مرگ بر تاییدی زد بر جنگ، نه صلح با آمریکا.
نتیجه برای مردم ایران زیانبار است.
ج.ا اگر میخواست مذاکره کند تاکید میداشت به درک متقابل. به امکان این که دیگری را که کاملا متفاوت فکر میکند به وجودش احترام قایل است.
شما نمیتوانید مرگ بر موجودیت یک کشور را در جهان اعلام کنی بعد ادعای آمادگی برای مذاکره داشته باشی.
ترامپ در صورتی که با او با احترام رفتار شود، قابلیت معامله را دارد، و همه موارد حقوق بشر مردم ایران را نادیده میگیرد،
ولی دیکتاتور تهران با توهمات خود جز ادامه جهتگیریش به سمت نابودی سرزمینی ایران را نمایش نمیدهد.
هر روز که میگذرد پیرمرد متوهمتر میشود. آیا از نتایج پیری است یا قدرت واهی طولانیترین دیکتاتوری جهان است که این توهم مالیخولیایی را دامن زده نمیدانم.
ولی لحظه لحظه عمر بیشتر خامنهای موجب خسارت و رنج بیشتر مردم ایران و حتی جهان است به نظرم.
تلگرام نگاه دیگر
