امیرمحمد خالقی، دانشجوی دانشگاه تهران کشته شد و همدانشگاهیهایش جمهوری اسلامی و مسئولین دانشگاه را مسئول مستقیم مرگ دلخراش او دانستند. چنین موضعگیری صریحی از سوی دانشجویان، از ظهر روز جمعه ۲۶ بهمن ۱۴۰۳ به اعتراضات گستردهای دامن زده که شعار محوری آن یعنی «خونی که ریخته میشه، با هیچی پاک نمیشه» نشان از عزم راسخ دانشجویان برای تداوم اعتراضات دارد. در رابطه با اعتراضات دانشگاه تهران چند نکته اساسی وجود دارد که در اینجا باید روی آن تاکید کنیم:
ماهیت اعتراضات دانشجویان:
همانطور که اعتراضات در پی قتل حکومتی مهسا ژینا امینی صرفا بر سر مسئله زن و حجاب اجباری نبود و کلیت نظام جمهوری اسلامی را نشانه میرفت؛ اعتراضات اخیر دانشگاه تهران نیز صرفا در دادخواهی از امیرمحمد خالقی نیست و علیه حکومتی است که برای جان آدمیزاد سر سوزنی ارزش قائل نیست. اعتراضات دانشگاه تهران در واقع مکمل و در عین حال ادامه اعتراضات هفتههای اخیر در جامعه است که برخی بروزات آن را در اعتراضات خیابانی دهدشت و شعاردهیهای شبانه به عینه دیدهایم؛ همه اینها، برآمدهای اعتراضی یک جامعه در حال انفجار هستند که پیام ضرورت فوری بازگشت به خیابان را به تودههای میلیونی مردم مخابره میکنند.
خطاب به دانشجویان دانشگاه تهران:
– حکومت در تلاش است تا اعتراضات را مدیریت کند، پیک خشم دانشجویان را پشت سر بگذارد و بعد از چند روز همه چیز را به حالت عادی برگرداند. پاسخ به چنین رویکردی از جانب رژیم فقط و فقط میتواند تداوم و گسترش اعتراضات در دانشگاه تهران باشد؛ آنطور که خود همکلاسیهایمان در تهران میگویند: «امروز اگه داد نزنی، خالقی فردا تویی»
– قطعا باید پرونده قتل امیرمحمد خالقی را تا انتها پیگیری کرد و تمامی مطالبات طرح شده دانشجویان را تا انتها به حکومت تحمیل کرد؛ در عین حال تحولات روزهای اخیر در دانشگاه تهران، بستری است برای فریاد زدن تمامی خواستهها و مطالبات و به عقب راندن فضای سرکوبی که حکومت بیش از دو سال است بر دانشگاه، این سنگر مهم انقلاب «زن زندگی آزادی» اعمال کرده است.
– سپاه، بسیج، حراست و اطلاحطلبان دست به دست هم دادهاند و میخواهند با مدیریت بحران، کانال اعتراضات دانشجویان را به مسیرهای مصالحهجویانه و بیثمر سوق دهند؛ این وظیفه فعالین و دانشجویان پیشرو و رادیکال است که با پس زدن یک به یک توطئههای حکومت برای اعتراضشکنی، صفوف دانشجویان معترض را منسجم نگه دارند.
خطاب به دانشجویان دانشگاههای سراسر کشور:
تردیدی نیست که همه ما تا همینجا با دانشجویان دانشگاه تهران همدل هستیم و در خشمشان سهیم هستیم. اما در شرایط کنونی این کافی نیست و باید اقدامات عملی در دادخواهی از امیرمحمد خالقی و در حمایت از دانشجویان دانشگاه تهران به پیش برد. در نتیجه از شما دعوت میکنیم، به هر شکلی که میتوانید و با هر ابزاری که در اختیار دارید (تجمع، بیانیه، فعالیت میدانی، مراسم گرامیداشت و…) پشتیبانی خود را از اعتراضات جاری دانشگاه تهران اعلام کنید.
خطاب به اساتید دانشگاهها:
وحشت حکومت از اتحاد میان دانشجویان و اساتید موضوعی است که تاریخچه انقلاب «زنزندگیآزادی» به آن گواهی میدهد. در مورد اعتراضات اخیر دانشگاه هم برخی از اساتید از جمله حسن باقرینیا، استاد اخراجی دانشگاه حکیم سبزواری پیام تصویری حمایتی خود را منتشر کردهاند. انتظاری که ما دانشجویان از سایر اساتید معترض نسبت به وضع موجود داریم این است که به وقایع این روزهای کوی دانشگاه واکنش نشان دهند و حمایت صریح خود را از اعتراضات دانشجویان دانشگاه تهران اعلام کنند.
خطاب به مردم:
تجربیات چند دهه اخیر جامعه به خوبی نشان داده که دانشگاه سنگر مقاومت کل جامعه علیه جمهوری اسلامی است و هر قدمی که دانشجویان به پیش برمیدارند، به جبهه مبارزات عمومی مردم کمک میکند. امروز هم دانشجویان دانشگاه تهران بار دیگر پرچم اعتراض کل جامعه را بلند کردهاند و از همین رو شایسته بیشترین حمایتها از سوی مردم، فعالین و تشکلهای جنبشهای مبارزاتی است.
حرف همه ما یکی است: «جمهوری اسلامی نابود باید گردد» … در این روزهای سرنوشتساز، از دانشجویان دانشگاه تهران گرفته تا جوانان انقلابی دهدشت، همه و همه نیازمند پشتیبانی بخشهای مختلف جامعه هستند. پس در عمل نشان دهیم دانشگاه تهران تنها نیست
به یاد همکلاسیمان، امیرمحمد خالقی
پیروز باد انقلاب زن زندگی آزادی
تشکل دانشجویان پیشرو
۲۷ بهمن ۱۴۰۳
