مجتبی نجفی
کجا «تمام شد و رفت» آقای پزشکیان؟ تازه در آغاز مسیر هستیم: صفهای بلند کوپنی، قحطی نان و قطعی انرژی، رشد بزهکاری و کمیابی دارو، تداوم مرگهای فله ای خاموش هزاران هزار ایرانی. آن هم در کانتکستی که هنوز شاه بحران آغاز نشده، هر دلار آمریکایی بیش از نود هزار تومان ایرانی شده و هنوز دولت ترامپ طرح خفه کردن اقتصاد ایران را کلید نزده. اضافه کنید احتمال حمله به تاسیسات اتمی کشور را و انواع آلودگی های هسته ای بر محیط زیست نیمه جان ایران.
در سال هشتاد و هشت وقتی بیست و نه خرداد، رهبر جمهوری اسلامی خطبه ای خواند و اعلام کرد نظرش به احمدی نژاد نزدیکتر است و ابطال انتخابات را رد کرد،انتظار داشت ایران در یک سکوت قبرستانی فرو رود اما روز سی ام خرداد، هزاران ایرانی به رغم علم به هزینه سنگین به خیابانها آمدند تا اعلام کنند « تمام شد و رفت» نداریم و فصل الخطاب نه کلام رهبر که رای ملت است و شجاعانه چندین ماه سیستم دیکتاتوری انباشته از پول نفت و حامی خریداری شده با رانت را به چالش کشیدند. همان مردمی که در برابر « خونی که در رگ ماست، هدیه به رهبر ماست » شعار دادند « خونی که در رگ ماست هدیه به ملت ماست». در همین کلمات بود که تقابل «شهروند» و «سلطان» نمودار شد و اینگونه نیست هر چه ولی مطلقه بگوید، شهروند بگوید سمعا و طاعتا که اگر اینگونه بود چرا ایران از مشروطه تا کنون اینهمه صحنه جنبش و انقلاب و اجتماع های اعتراضی بوده. مسأله این است هر بحرانی پیچ میخورد و در نهایت به آقای مطلقه میرسد که صلاح نمیبیند در اوج دلار نودهزارتومانی، تورم اخلاق شکن، سفره های خالی پر از فقر،گفت وگو کند. آخر این مسیر کجاست؟ استهلاک ایران و فقر فزون تر ملتی که هنوز هم مستعدترین مردم برای بنای نظامی دموکرات در منطقه هستند.
« تمام شد و رفت» شما یعنی بازی با جان هزاران هزار ایرانی و اینجا بحث ایران است و ایرانی و مسأله مرگ و زندگی است نه رقابت این جناح و آن جناح. «تمام شد و رفت» برای کاسبان حکومتی تحریم معنا ندارد اما برای مردم طعم تلخ مرگ و نابودی دارد.
مسأله اینجاست سرچشمه همه بحرانها به قدرت مطلقه میرسد و جنبشهای گوناگونی که به خصوص از هشتاد و هشت در این سرزمین رخ داده اند، اصل مسأله را هدف قرار داده و به حاشیه های پاستور و بهارستان و …کاری نداشته اند. همچنانکه در جنبش زن زندگی آزادی، نه رییسی دست نشانده که اصل قدرت مطلقه هدف بود و این حاصل تجربه چندین دهه مردمی است که دریافته اند فساد را نه از شاخ و برگ که از ریشه باید خشکاند. ازاین منظر، اگر چه برای رییس جمهور انتخابات پنجاه درصدی، حرف سلطان، اتمام حجت است اما برای مردمی که زندگی نرمال میخواهند « تمام شد و رفت» نداریم چرا که در جنبشهای اخیر ایران به صراحت اعلام شده ، ایران نه ملک شخصی دیکتاتور که برای همه ایرانیان است. آنچه که برای شما تمام شده و رفته است برای مردم ایران آغاز شده.
