براساس گزارش ایلنا در اسفندماه، سه پاکبان در تهران و گرگان جان باختند. در دیماه، دو حادثه مشابه در تهران و تبریز رخ داد و در ماههای پیشتر نیز گزارشهایی از مرگ پاکبانان در شهرهایی چون رفسنجان، سنندج و کاشمر منتشر شد. معنای این آمار تکاندهنده این است که زندگی زحمتکشان با بهایی ناچیز معامله میشود.
مرگ پاکبانان اتفاقی نیست و اولین بار نیز نیست که وضعیت اسفناک این قشر مورد توجه قرار میگیرد. در اوج همهگیری کرونا نیز شاهد تبعیض در واکسیناسیون پاکبانان افغان و مشکلات معیشتی طاقتفرسای این قشر زحمتکش بودیم. متاسفانه، این مساله دیگر تازگی ندارد. مرگ تدریجی اقشار کمدرآمد در اثر سوءتغذیه، گرانی کمرشکن دارو، فشارهای روانی ناشی از فقر و بیعدالتی، و انبوهی از نابسامانیهای دیگر، مدتهاست که آغاز شده. اما با رشد افسارگسیخته تورم و افزایش ناچیز دستمزدها، طبیعتاً بر شمار مرگهای زودرس در میان محرومان و کمدرآمدها افزوده میشود.
امروز، حتی رسانههای رسمی نیز از ناتوانی بیماران سرطانی در تهیه دارو و مرگ ناشی از آن سخن میگویند. آمار مرگ بیماران تالاسمی دو برابر شده و تلختر از آن، برخی بیماران از سر ناچاری، داروهای خود را به بهایی اندک میفروشند. این واقعیتهای هولناک، به وضوح نشان میدهند که در صورت تداوم شرایط فعلی، جهشهای تورمی با شدتی بیسابقه ادامه خواهد داشت و در نتیجه، میزان مرگ و میر در طبقات کمدرآمد و متوسط، به شکلی فاجعهبار افزایش خواهد یافت.
در این وضعیت اسفناک، پزشکیان در جلسه دولت با بیشرمی تمام میگوید که نمیداند چه کسانی را مقصر گرانیها بداند. این اظهارات ناشیانه، تلاشی مذبوحانه برای پنهان کردن ضعف و ناتوانی او در مهار تورم است. یافتن مقصران اصلی، برای پزشکیان چندان دشوار نیست. نام بخش بزرگی از واردکنندگان کالا که از بانک مرکزی دلار ارزان گرفته و کالاهای وارداتی خود را با دلار آزاد در بازار میفروشند، در بانک مرکزی ثبت شده است. اما این مافیای قدرتمند، از سوی کسانی اداره میشود که پزشکیان، شجاعت و توان مقابله با آنها را ندارد. او به جای پذیرش مسئولیت و اقدام قاطع، ترجیح میدهد نقش تماشاچی را بازی کند.
اتحاد بازنشستگان
@etehad_bazn
