دو سال پیش شعار «آذربایجان اویاخدی، کوردستانا دایاخدی» در خیابانهای ارومیه و تبریز، طنینانداز بود. از سوی دیگر واکنش مردم در سنندج و مهاباد، در همبستگی با هموطنان ترک، شعار «یاشاسین کوردستان، بژی آزربایجان» بود. این همبستگی و اتحاد ستودنی منجر به طولانیترین و عمیقترین جنبش اعتراضی پس از استقرار جمهوری اسلامی شد؛ جنبشی که آخرین قطرههای مشروعیت رژیم را هم از بین برد. اتحادی که خود را در شعارهای مردم از آذربایجان تا کردستان و بلوچستان و … نشان میداد، وحشت حکومت را برانگیخت.
در روزهای گذشته نوروز کردها در ارومیه و برخی اعتراضات از جانب ترکها چالشی قدیمی را دوباره مطرح کرده است. صرف نظر از تعصبات کور که از هر دو سو مردود است، دخالتهای جمهوری اسلامی را در تشدید اختلافات نباید نادیده گرفت.حضور مسئولین حکومتی در هر گروه زنگ خطری است که ما را متوجه سازد، اختلاف میان مردم تنها به سود جمهوری اسلامی است.
اگر هزاران بار دیگر هم براین گزاره تاکید کنیم که ایران کشوری متکثر، چندصدایی و چند زبانی است، هنوز کافی نیست. ایران با مردمان متفاوت از اتنیکهای متفاوت با زبانهای متفاوت و نگاههای متفاوت به آنچه امروز هست تبدیل شده است. بدون «حضور»، «همراهی» و «هم آهنگی»، همه این مردمان، وطن ما آسیبپذیر و شکننده خواهد بود.
بحران امروز که میان کردستان و آذربایجان دیده میشود، نیازمند «طرح مسئله»ی موشکافانه و دقیق است. این وظیفه همه طرفین ماجراست؛ چه کسانی که دغدغه ایران دارند، چه کسانی که کردستان یا آذربایجان را اولویت اول خود میدانند، بدون شناسایی دقیق آنچه در متن جامعه در جریان است، به راه حلی عملی دست نخواهیم یافت. راه حلی که به واسطه آن، «برابری، برادری، و کرامت انسانی» همه مردمان ما در آن لحاظ شود.
سرنوشت ارومیه، با مردمان کرد و ترک و آشوری و ارمنی، به دست خودشان رقم خواهد خورد. مردمانی که سالهاست در صلح و آرامش در کنار همدیگر زندگی میکنند، و فرسخها هم با چماق به دستان و هم با متعصبان فاصله دارند.
یاشاسین کُردستان
بژی آذربایجان
#کانال_تلگرامی_همراه_با_جنبش_زن_زندگی_آزادی
X👇 عضویت در کانال 👇X
https://t.me/nafarmani_madani_social
