مطهره گونه ای
۲۴ مارس، “روز جهانی حق دانستن حقیقت” است. هنگامی که صاحبان ایدئولوژی، تبدیل به صاحبان قدرت میشوند، “حقیقت” را هم به انقیاد خود درمیآورند. یعنی اربابان قدرت، تعریفی برساخته و دروغین از حقیقت را بر شهروندان جامعه، تحمیل میکنند و اگر فردی این “کذب بدل به حقیقت” را انکار کند، غیرخودی شناخته شده و مطرود میشود.
رژیمهای استبدادی ایدئولوژیک، اولا باور به منحصر به فرد بودن انسانها و تکثر اندیشه آنها ندارند و در راستای سلب آن، اصالت “حقیقت” را کتمان میکنند و خود را مسلط بر جان و مال و زندگی مردم میدانند.
ثانیا بر این باور موهوم استواراند که “آزادی”، از جمله آزادی بیان، موجب ازدست رفتن نظم حاکم و درنهایت به وجود آمدن هرج و مرج میشود. بنابراین هم از برملاشدن حقیقت جاری در حاکمیت میهراسند، چرا که شالودهی استبداد را تهدید میکند و هم با تمامی قوا و توان، مقابل آن میایستند.
جمهوری اسلامی نیز ۴۶سال این حق را از مردم دریغ داشته است.
از کارنامه سیاه دهه۶۰ و گورهای دسته جمعی خاوران تا پرونده قتلهای زنجیرهای.
از انتخابات۸۸ تا شلیک دو موشک به هواپیمای اوکراینی.
از فجایع رخ داده در زمان کرونا و دستورالعمل و حکم خامنهای مبنی بر ممنوعیت ورود واکسن و ازدست رفتن جان انسانها تا قتل سبعانه و وحشیانه مهسا امینی و نیکا شاکرمی.
و تمام حقایقی که زیر قالی بقای خود پنهان کرده است.
نظامی که نه تنها حقیقت را کتمان میکند، بلکه آن را وارونه و دگرگون جلوه میدهد یا متوسل به “شبه حقیقت”ها توسط بارش رسانهای گسترده میشود تا مردم آن چیزی را باور کنند و بدانند که او میخواهد.
اگر هم فعالان سیاسی و مدنی در صدد افشای حقیقت برآیند، آنها را تحت اتهام نشر اکاذیب و یا تبلیغ علیه نظام سرکوب میکند.
بدین ترتیب، در تمامی ارکان قدرت، این فریب “حقیقت سازی” یا “انکار” آن وجود دارد.
خامنهای، که خود را ولی امر مسلمین جهان میداند، در تمامی این سالها حتی در یک نشست خبری هم حضور نیافته، چرا که از پاسخگویی عاجز و هراسان است و در سخنرانیهای مونولوگ خود نیز صرفا به تحکیم همان موهومات به نام حقیقت میپردازد و مخاطبان “متحدالشکل” پیرامون خود را هم “مردم” میپندارد، درحالیکه فردیت و منحصر بودن خویش را در شخص و نظامی ایدئولوژیک خلاصه کردهاند.
اما جامعه شبکهای محصول گسترش فراگیر اینترنت و رسانههای جمعی، مردم را از حقیقت و بیان آن باز نمیدارد.
اگرچه نظام فریبکار و متوهم جمهوری اسلامی، آن را به انحای گوناگون منکوب کند.
زنده باد نام و یاد تمام کسانی که علیرغم شمشیر آختهی سرکوب استبداد دینی، از افشای حقیقت و روشنگری افکار عمومی سرباز نزدند.
تحکیم ملت
