این کار از طریق مسدودسازی سیمکارتها و احضار به اطلاعات سپاه صورت میگیرد.
فردی متوجه قطع سیمکارت خود بدون دلیل مشخص میشود و پس از بررسی، درمییابد که این مسدودسازی مرتبط با فعالیتهای مجازیاش است. این مشکل تنها مختص او نیست، بلکه افراد دیگری، از جمله خبرنگاران، فعالان حوزه زنان و برخی مهاجران افغانستانی نیز با این وضعیت مواجه شدهاند.
مسدودسازی سیمکارت باعث ایجاد مشکلاتی مانند عدم دسترسی به سامانههای قضایی، بانکی و دانشگاهی میشود. پیگیریها نشان میدهد که این اقدام در راستای سرکوب زنان و کنترل فضای مجازی است، مشابه آنچه که نمایندگان مجلس در طرح جدید حجاب مطرح کرده بودند.
فرد مذکور، برای رفع مسدودی سیمکارت، به دفتر پیگیری اطلاعات سپاه احضار میشود. بازجویی با توهین، تهدید و تحقیر همراه بوده است. از او خواسته میشود رمز عبور حسابهای مجازیاش را بدهد و تعهد دهد که دیگر در فضای مجازی فعالیت نکند و پستهای خود را حذف کند.
موارد مشابه نشان میدهد که این روند روشی جدید برای سرکوب مخالفان، بهویژه زنان است. نویسنده تأکید دارد که این شکل از دیکتاتوری، هرچند کاریکاتورگونه، اما خطرناک و سرکوبگرانه است.
همچنین مسدود شدن خط تلفن و اینترنت زنان بدون حجاب در صورت عدم توجه به تذکرات شامل چنین مجازاتهایی است.
مسدودسازی سیمکارتها، تنها یک ابزار دیگر برای سرکوب زنان و جلوگیری از آزادی بیان در فضای مجازی است و باید در برابر این فشارها ایستادگی کرد.
امیر ایرانمنش
