به دولتهای شرکت کننده در مذاکرات هسته ای رم، سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا، نهادهای بین المللی حقوق بشری، و افکار عمومی جهانی در آستانه دور دوم مذاکرات هسته ای میان جمهوری اسلامی ایران و ایاالت متحده آمریکا که قرار است در تاریخ ۱۹ آوریل ۲۰۲۵ در شهر رم برگزار شود، امضا کنندگان این بیانیه بر این باورند که این گفت وگوها، با وجود ضرورت استراتژیکشان، نمیتوانند جایگزین مسئولیت پذیری بینالمللی در قبال نقض سیستماتیک حقوق بشر در ایران شوند.
ما از هرگونه ابتکار دیپلماتیکی که مانع دستیابی جمهوری اسلامی ایران به سلاح هسته ای شده و از گسترش جنگ در منطقه جلوگیری کند، حمایت می کنیم. با این حال، تأکید میکنیم که هرگونه توافقی که به تحکیم موقعیت حکومت فعلی ایران و تداوم بقای آن بدون پاسخ گویی در قبال جنایات حقوق بشری بینجامد، برخلاف اراده اکثریت مردم ایران برای گذار از نظام استبدادی و دستیابی به حاکمیتی دموکراتیک و مبتنی بر اراده عمومی خواهد بود.
توافق با رژیمی که به صورت ساختاری حقوق بشر را نقض می کند—از جمله از طریق آپارتاید جنسیتی، استفاده گسترده از مجازات اعدام، سرکوب اقلیت ها، زندانی کردن منتقدان و فعالان، و محدود کردن آزادی بیان، تجمع و عقیده—بدون در نظر گرفتن سازوکارهای الزام آور و مؤثر برای توقف این روندها، نه تنها بیاعتبار بلکه همدستی ناخواسته با سرکوبگری است.
ما بر این باوریم که صلح پایدار، بدون احترام به کرامت انسانی، امکانپذیر نیست.از اینرو، از دولت های شرکت کننده در مذاکرات، نهادهای بینالمللی و جامعه جهانی می خواهیم که مفاد زیر را به عنوان پیش شرط هرگونه توافق در نظر بگیرند:
۱. آزادی فوری و بیقید و شرط همه زندانیان سیاسی و عقیدتی، و منع جرم انگاری فعالیت سیاسی و صنفی و مدنی؛
۲. آزادی بی قید و شرط عقیده، بیان و اندیشه، مطبوعات، تحزب، تشکلهای محلی و سراسری صنفی و مردمی؛
۳. لغو فوری صدور و اجرای هر نوع مجازات مرگ، اعدام، قصاص و ممنوعیت هر قسم شکنجه روحی و جسمی؛
۴. اصرار بر گنجاندن الزامات روشن و قابل راستی آزمایی در حوزه حقوق بشر در مفاد هر توافق احتمالی؛
۵. حمایت صریح از حق مردم ایران برای تعیین سرنوشت خود از طریق انتخابات آزاد و منصفانه؛ در نهایت، ما تاکید می کنیم که مشروعیت هر توافق پایدار و معنادار، نه تنها به توقف برنامه های خطرناک هسته ای بلکه به تعهد به حقوق و آزادی های سیاسی -اجتماعی مردم ایران گره خورده است. با احترام،
آوریل ۲۰۲۵
1.شبکه جهانی برای آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران ) GNFPPI )2.نیکا، شبکه ایرانیان خواهان آزادی و دموکراسی 3.کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران )CFPPI )4.مرکز حقوق بشر زاگرس 5.کمپین دختران دادخواه 6.انجمن مجروحان و دادخواهان قیام ژینا7.کانون گزارشگران حقوق بشر کردستان 8.نه به تابو نه به خشونت علیه زنان9.اتحاد زنان کردستان 10.دادخوازانی کوردستان 11.گروه چالش صنفی معلمان ایران 12.جبهه ائتالف نجات ایران )جانا( 13.انجمن مانا میالن 14.فری هومن، آلمان15.گروه حقوق بشر بلوچستان16.صدای زنان بلوچستان-برمش 17.سازمان زنان کردستان ایران 18.همه برای ایران، سوئیس 19.Ahwazi Source 20.زن زندگی آزادی بلژیک 21.همبستگی فراگیر بنیان گذاران جمهوری و ایران نوین22.همبستگی ملیون ایران 23.جبهه مردمی نهضت مقاومت زیرزمینی ایرانیان 24.انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی در مالزی
25.ایران آزاد، سوئیس26.آژانس خبری آمد نیوز 27.اکس مسلم اسکاندیناوی 28.کمپین دادخواهی برای چهار فعال کرد اعدامی 29.انجمن زن زندگی آزادی آلمان 30.انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران )آداپ( 31.سازمان حقوق بشری هانا 32.کانون حامیان عدالت 33.انجمن مستقل جهانی پزشکان و کادر درمانی، آیفا34.حلقه اتحاد جوانان ایران 35.متخصصان بهداشت ایرانی کانادا 36.گروه عاشقان ایران 37.انجمن حقوق بشر در قرن ۲۱، آلمان38.کمپین آزادی فاطمه سپهری 39.یورو پرس، بلژیک 40.بنیاد آرمیتا 41.انجمن زن، زندگی، آزادی گراتس 42.جمهوری خواهان اتاوا-کانادا 43.جمهوری خواهان ایرانی استرالیایی44.کمپین نجات زندانیان سیاسی و زندانیان محکوم به اعدام45.زن، زندگی، آزادی -زولینگن – آلمان46.شبکه ایرانیان نروژ