ما وجدان زندۀ قربانیانیم

مهدی تدینی

حالا درسته که ما اطلاعات لازم رو برای نظر دادن نداریم، اما دو روزه از دیدن تصاویر مرگ و درد و رنج هموطنانمون متأسف و اندوهگینیم. سوادش رو نداریم، ولی عقل که داریم. اتفاقی که در بندرعباس افتاد انفجار مهیبی بود. مشخص بود که این انفجار در پی آتش‌سوزی رخ داد.

انفجاری که رخ داد نشون می‌ده یک مادۀ انفجاری بسیار خطرناک در اونجا به مقدار زیاد در کانتینرها وجود داشته. آیا ماده‌ای که قابلیت انفجاری چنین شدیدی داره جاش در بین کالاهای دیگه‌ست؟ یعنی نباید فرقی بین چنین محموله‌ای با مثلاً محمولۀ لاستیک و شیشه و اسباب‌بازی باشه؟

اون آدم‌هایی که امروز گفته شد اجسادشون قابل شناسایی نیست خبر داشتند که در فاصلۀ چند قدمی چنین مادۀ خطرناکی دارن راه می‌رن؟
ما بی‌سواد، بی‌اطلاع و ناآگاه! لطفاً در این باره برامون توضیح بدید و روشنمون کنید که آیا در نگهداری محموله‌ها پروتکل امنیتی وجود نداره؟ یا اینکه وجود داشته و رعایت نشده. فرقی بین مادۀ قابل اشتعال  و مادۀ  قابل انفجار وجود نداره؟ اگر قضیه صرفاً یک آتش‌سوزی بود، قطعاً این‌قدر کشته و زخمی بر جا نمی‌موند، اون انفجار باعث غافلگیری و مرگ قربانیان شد.

ما وجدان زندۀ اون عزیزانی هستیم که مثل هر روز با هزار آرزو رفتند سر کار و امروز خانواده‌شون باید تست دی‌ان‌ای بده تا اونها رو شناسایی کنند. این راننده‌ها، کارگرها و کارمندان شریفی که از بین رفتند قربانی چی شدند؟